#ManuInSF: Goodbye Bay Area

Daar ben ik dan met mijn laatste update.. Jeetje, wat zijn de afgelopen maanden voorbij gevlogen. Wat heb ik veel mogen zien, doen en meemaken. Ik ben heel dankbaar voor dit onwijs mooie avontuur en alle ervaringen en kennis die ik heb opgedaan! Ook ontzettend bedankt iedereen voor alle lieve Facebook berichtjes, reacties op mijn foto’s en blog posts, whatsappjes en smsjes. Van de meest onverwachte hoeken en van mensen die ik al in eeuwigheid niet meer had gesproken, kreeg ik wat te horen. Ontzettend leuk om al deze berichtjes te krijgen, ik voelde me erg speciaal! 🙂 Dan nu toch echt tijd om jullie te vertellen over mijn laatste 1,5 week als Oakland resident…

Na de super leuke road trip die ik met Janet deed, was het tijd om weer aan het werk te gaan. Ik zou dat weekend op vrijdag, zaterdag en zondag gaan werken op een evenement voor Kuli Kuli. We zouden namelijk in een supermarkt gaan staan om daar producten te samplen. De supermarkt Costco, om wel te verstaan. Costco is een gelijksoortige winkel als de Makro, een winkel waar je een speciale pas voor nodig hebt en producten alleen in grootverpakkingen kunt kopen. Het winkelpubliek is soortgelijk aan dat van de Aldi, aangezien Costco echt de meest fantastische koopjes heeft. De Costco waar wij zouden gaan staan dat weekend, is gelegen in Richmond, een stad die bekend staat om de wat minder rijke bevolking. Dat gehele weekend zouden we de moringa poeder en de moringa repen van Kuli Kuli samplen en verkopen (voor echt belachelijke lage prijzen – namelijk zo’n 15 dollar korting op beide). In juli en augustus gaat Kuli Kuli dit nog drie keer doen (bekend als de Costco roadshow) in andere Costco’s in Californië, en als Kuli Kuli dan genoeg verkoopt, dan gaat Costco de producten van Kuli Kuli verkopen! Een nogal belangrijk evenement dus, want als je in Costco kunt komen met producten, dan heb je het als bedrijf goed gedaan.

Helaas had ik dat weekend echt rottijden dat ik moest werken, waardoor ik weinig met Janet in de avonden kon doen. Op vrijdag moest ik namelijk van 12 tot 21 uur werken en was er dus weinig tijd om nog wat te doen in de avond, aangezien Richmond ook nog een half uurtje rijden is vanaf Oakland. Op vrijdag heb ik Janet dus niet gezien en heeft zij zichzelf vermaakt in San Francisco/Oakland. De volgende dag, zaterdag, mocht ik wat eerder beginnen en werkte ik van 11 tot 19 uur. Die dag was de meest drukke dag van het gehele Costco evenement! Helaas was er die dag iemand ziek en ging een andere collega eerder weg, waardoor Valerie en ik ongeveer de hele dag met z’n tweetjes hebben staan ploegen. Normaal sta je er met z’n vieren, dus op zo’n drukke dag als de zaterdag is dat echt aanpoten. Valerie noemt de Costco Roadshow “a sampling demo on steroids” aangezien het winkelpubliek van Costco erg bijzonder te noemen is… Het is eerder normaal dat een klant vier samples meeneemt (van hetzelfde product) dan één, waardoor je eigenlijk continu de samples aan het bijvullen bent. Gelukkig hadden Valerie en ik wel een goed systeem en werkten we goed samen waardoor we snel konden aanvullen en mensen producten konden verkopen, maar men wat was het druk!! We hadden niet eens tijd om naar de WC te gaan (laat staan een lunchpauze te nemen), zoveel mensen waren er… We waren dan ook echt kapot aan het einde van de dag!

Valerie kon mij gelukkig afzetten bij het hotel van Janet (dat lag toch op de route) dus was ik redelijk op tijd bij Janet. We hadden allebei hartstikke honger, dus we besloten om naar the Cheesecake Factory in Walnut Creek te gaan. Want ja, Janet was natuurlijk nu wel erg nieuwsgierig wat er nou zo bijzonder was aan dit restaurant! 😉 Eenmaal aangekomen konden we gelukkig gelijk gaan zitten en bestelde ik maar gelijk een cosmpolitan, die had ik wel verdiend na een hele dag gezeur aan te horen van Costco klanten! Hier hebben we even lekker zitten eten en natuurlijk een cheesecake meegenomen om in het hotel op te eten. We gingen voor de oreo cheesecake, want Janet is gek op oreos. Helaas smaakte hij totaal niet naar oreos en was hij ook nog hartstikke zoet, niet echt de beste keuze dus.. Janet en ik hebben bij haar in het hotel nog even gekletst en wat TV gekeken voordat ik weer een Uber naar huis bestelde.. Het was na middernacht toen ik aankwam in Piedmont en doordat mijn slaapkamer deur nog open was (geen idee hoe dat kon, maar goed..) lag Caroline heerlijk op mijn bed te slapen. Het was echt een lief gezicht om haar daar zo heerlijk te zien liggen, maar ik wil natuurlijk niet met haar slapen dus ik heb haar van het bed gelift en buiten de slaapkamer gezet. Na een poosje te hebben gemauwd voor mijn deur begreep ze toch dat ik de deur echt niet open zou doen en is ze maar ergens anders gaan liggen. 😉

Screen Shot 2016-07-19 at 21

Deze oreo cheesecake ziet er ook meer uit als een drol dan een cheesecake, dus eigenlijk waren we al gewaarschuwd..

Caroline opgekruld op mijn bed.

Caroline opgekruld op mijn bed.

Zondag was gelukkig mijn laatste dag werken op de Costco roadshow, want mijn god, dat was toch echt niet mijn ding. Gelukkig mocht ik steeds wel met leuke collega’s werken, waardoor het toch wel goed te doen was. Maar ik was zo blij dat het voorbij was! Er kwam soms namelijk wel heel bijzonder volk langs.. Zo kwam er een meneer (waarvan je kon merken dat hij niet helemaal 100% was) op de zondag weer naar onze booth om samples te pakken. Hij was die twee dagen ervoor ook al twee keer per dag langsgekomen, dus ik zei tegen hem: “Hi, here again? Today’s our last day, so last chance to buy!” Want ik was het natuurlijk wel een beetje zat dat hij steeds samples kwam ophalen.. Die dag had hij een vriendin meegenomen die ook gelijk wat samples weggriste. Hij vroeg naar mijn accent waar dat vandaan kwam. Ik: “Europe” Ik ben inmiddels behoorlijk klaar met het imago dat Nederland heeft (lees: drank, drugs en hoeren) dus ik zeg liever niet dat ik uit Nederland kom. Hij wilde weten waar in Europa want “dat was zo groot” (grappig…), dus ik vertelde waar ik vandaan kwam. Zijn vriendin viel vrolijk bij dat de Nederlandse president in een hotel vlakbij Richmond had overnacht een paar dagen geleden. Ik antwoorde haar doodleuk: “Wow you must be kidding! That’s so awesome!” Zij ging nog even door over hoe leuk dat wel niet was: “Yes! She had a blast at that hotel and in the area” Ik: “Is that so? Soooooo interesting. Especially because we do not have a president, but a king.” Voor de mensen die me persoonlijk kennen, zij weten wel hoe sarcastisch ik daarbij kan kijken! 😉 Ze keek me verblufd aan en zei toen: “Oh really. Well then it was the queen!” Daar kon ik niet veel anders op zeggen, dus ik glimlachte maar naar haar en probeerde haar aandacht weer te vestigen op de geweldige deal die we hadden die dag.. Tja, je maakt wat mee in Costco. 

Ik was dan ook heel blij toen mijn shift om half 8 er weer op zat! Gelukkig kon mijn collegaatje me weer bij het hotel van Janet af zetten, waardoor ik nog wat meer tijd met Janet zou kunnen doorbrengen. Zij zou namelijk die dinsdag weer vertrekken naar Canada, waar ze op vakantie zou gaan met haar vriend. Janet en ik waren allebei best wel kapot, dus we besloten voor room service te gaan en lekker lui op haar kamer wat te eten. Dit was verrassend lekker! We wilden nog naar de Ben & Jerry’s om lekker wat ijs op te halen, maar helaas bleken alle vestigingen al dicht.. Gelukkig had de lobby ook lekker ijs, waardoor we toch nog toe konden geven aan onze ijscravings 🙂 Na nog wat gekletst te hebben zorgde ik dat ik voor middernacht weer bij Piedmont was met mijn Uber, want ik moest die dag erna gewoon weer werken op het kantoor van Kuli Kuli.

Die maandagochtend was ik een uur eerder op kantoor, zodat ik ook lekker een uur eerder kon vertrekken om nog wat met Janet te doen. De volgende ochtend zou ze namelijk vertrekken. Die dag ging redelijk snel en het was gek om te bedenken dat die week mijn laatste week zou zijn.. Vanaf het kantoor bestelde ik een Lyft om me naar Union Square in San Francisco te brengen, want ik had totaal geen zin om weer met de BART te reizen.. Gelukkig viel de prijs mee! Er was wel een Giants game, waardoor ik toch nog even vaststond in San Francisco, maar om kwart over vijf voegde ik me bij Janet die bij de Macy’s aan het winkelen was. Samen zijn we eerst even wat gaan winkelen todat we lekker wat gingen eten bij Umami Burger. Ook naar dit restaurant was Janet nu toch wel heel erg nieuwsgierig na al mijn foto’s, dus besloten we hier te gaan eten. Het was zoals altijd weer heerlijk en ook Janet keurde het eten goed! Na het eten zijn we nog naar Twin Peaks gereden, zodat Janet hier het bekende uitzicht over de city ook nog konden bewonderen. Het is altijd stervenskoud op the Twin Peaks dus na snel wat foto’s te hebben geschoten en van het uitzicht te hebben genoten, zijn we snel weer de auto ingestapt. Het was toen helaas weer tijd om terug te gaan naar Oakland en afscheid van elkaar te nemen.. Ik heb het onwijs gezellig gehad met Janet en we hebben zoveel meegemaakt in de tijd dat ze hier was. Het was echt lastig om weer afscheid te moeten nemen, maar gelukkig zie ik haar over een paar weken weer!

Screen Shot 2016-07-20 at 21

Mmm… lekker weer bij Umami Burger eten!

De dinsdag was weer een normale werkdag waar ik voornamelijk bezig was met projecten afronden. Na het werk ben ik nog lekker naar de abs class geweest (laaste keer sporten in Oakland trouwens!) met mijn collega Soraiya. Na het sporten heb ik nog wat dingetjes afgerond thuis en ben ik al een beetje gaan inpakken..

De woensdag was echt een saaie dag. Ik had echt geen zin om te werken en keek uit naar het weekend, want dan zou ik mijn ouders weer zien! Ik was van plan om die avond cupcakes te gaan bakken als bedankje naar Kuli Kuli toe, maar Soraiya zou die avond naar een baseball game gaan en had nog een kaartje over aangezien haar pa niet meeging. Of ik wel mee wilde? Hell yes! Dus die avond ben ik naar the battle of the Bay gegaan, namelijk buurtjes San Francisco (aka Giants) tegen Oakland (aka Athletics) in het Coliseum stadion in Oakland. Na het werk werden we opgehaald door haar moeder en neefje om naar de game te gaan! Het was tof om weer een baseball game mee te maken, maar nu in een ander stadion! Het publiek van the A’s is echt wel echt anders dan dat van de Giants en ik moet zeggen dat ik me meer thuis voel in het stadion van the Giants. Helaas was het nogal laatste moment dat ik meeging naar de game, dus ik kon helaas mijn Giants pet niet meer ophalen, maar ik was natuurlijk wel voor de Giants! Het was echt een super saaie wedstrijd en the Giants waren superslecht aan het spelen, maar gelukkig was er daardoor wel genoeg tijd om te kletsen. Na een supergezellige avond was ik rond elf uur weer thuis. Niet echt meer tijd om iets te bakken voor Kuli Kuli, dus dat wordt maar wat kopen bij de lokale bakker…

Screen Shot 2016-07-20 at 21

Soraiya en ik bij de baseball game. Wij zijn natuurlijk voor de Giants (ook al verloren ze)!

Aangezien ik geen tijd meer had om te bakken, besloot ik op de donderdagochtend bij de Parisian Boulangerie op mijn weg naar kantoor wat te kopen. Dit ziet er altijd erg aantrekkelijk uit (als ik er langs loop naar Kuli Kuli toe) en alhoewel het natuurlijk niet echt Frans is, hebben ze wel lekkere dingen! Ik ging voor wat chocolade cakejes om te trakteren. Die dag werd namelijk mijn laatste dag gevierd, aangezien Lisa de vrijdag niet meer op kantoor zou zijn. Die dag was een redelijk drukke dag. Ik zou eerst mijn eindgesprek hebben met Lisa en met mijn stagebegeleider van school, daarna zou ik een exit interview hebben met Lisa & Anne, daarna zouden we een team meeting hebben over hoe het afgelopen kwartaal is gegaan en daarna was het tijd voor mij “goodbye activiteit”: peddleboarding! 🙂 Yay! Ik wilde altijd al gaan peddleboarden en dat zouden we dus gaan doen als mijn afscheid, hoe leuk is dat?!

De chocolade cakes werden met veel enthousiasme ontvangen, dus dat was een goede zet! Mijn eindgesprek met mijn stagebegeleider was ook goed, ik heb een dikke 8 gekregen in totaal voor mijn stage dus daar ben ik erg blij mee 🙂 Mijn exit interview was ook goed, mijn voornaamste sterke punt is dat ik heel onafhankelijk en vooral efficiënt kan werken. Dus dat is zeker fijn om te horen! Ik moet eerlijk zeggen dat ik bij de team meeting er niet erg met mijn hoofd bij was (want ik zou geen deel uitmaken van het team in het volgende kwartaal) maar gelukkig ging het redelijk snel. Daarna was het tijd voor het peddleboarden!

We gingen met de auto richting Jack London Square waar we een uurtje zouden gaan peddleboarden. Helaas was Valerie ziek, was Jordan in Italië, Anne moest ook naar een andere afspraak en voelde zich ook niet zo lekker, en Osama moest door naar zijn andere baan, waardoor we alleen maar met de meiden overbleven! Samen met Lisa, Soraiya, Lindsay (nieuwe Business Development stagiaire) en Courtney (mijn vervangster voor Communicatie) gingen we dan peddleboarden! Samen met Soraiya reed ik in haar te coole mini cooper richting de haven van Oakland. Soraiya en ik hadden al afgesproken om die avond lekker drankjes te gaan doen en wat te eten, dus dat zou sowieso een leuke avond worden.

Bij de haven aangekomen kregen we nog wat instructies voor het paddleboarden, aangezien alleen Lisa het ooit eerder had gedaan, en toen konden we het water op. Ik had verwacht dat het heel moeilijk zou zijn, maar gelukkig viel het mee. Het was super leuk om te doen, maar een uurtje was wel genoeg want daar in de haven was er niet veel spectaculairs te zien. Aan het einde had iedereen het peddleboarden redelijk onder de knie gekregen. Wat een leuk afscheidsuitje was dit! Na gedag te zeggen tegen iedereen, zijn Soraiya en ik bij een caféetje verderop gaan zitten om lekker wat te drinken en te eten. We hadden echt een perfect plekje, met uitzicht op het water. Hier hebben we lekker gezeten en veel gekletst over Kuli Kuli maar ook over persoonlijke dingen. Na wat gegeten te hebben, zijn we doorgelopen naar Jack London Squares oudste bar, want volgens Soraiya moest ik hier toch echt ook wel een drankje hebben gedaan! Heinold’s First and Last Chance Saloon is een leuke kroeg waar buiten allemaal honden rondliepen, dus ik was helemaal in mijn element als doglover 😉 Hier hebben we nog snel een biertje gedaan, want het was al bijna 9 uur toen we daar weggingen. Ik voelde me een beetje schuldig tegenover Amandine aangezien ik haar weinig had gezien de afgelopen weken. Ik heb het namelijk ontzettend druk gehad de afgelopen weken. Ik nodigde haar dus uit om samen met Soraiya en mij nog wat te drinken in Rockridge in Oakland. Na een korte stop bij Soraiya’s huis, gingen Soraiya, Amandine en ik een drankje doen in een kroeg in Rockridge. Helaas was Amandine haar paspoort vergeten waardoor ze op en neer moest om die op te halen, maar we hebben daar lekker een cocktail gedronken. Osama, één van mijn collega’s, voegde zich later ook nog bij ons. We zijn nog een andere kroeg ingegaan om een drankje te doen en toen was het helaas alweer tijd om naar huis te gaan.. Rond 1 uur of half 2 was het dan toch echt tijd om te gaan slapen.

Met de ladies klaar voor het paddleboarden!

Met de ladies klaar voor het paddleboarden!

Een lekkere burger eten aan het water!

Een lekkere burger eten aan het water!

Samen gezellig drankjes doen met Soraiya en Amandine!

Samen gezellig drankjes doen met Soraiya en Amandine!

Vrijdag was het dan zover. Mijn laatste dag. Mijn punt had ik binnen en het meeste had ik al afgerond, dus het was nogal een lange en saaie dag. Gek om alles voor het laatst te doen, maar ook wel weer fijn. Het was wel weer tijd om hier alles af te sluiten. Zo schreef ik een blog post op Kuli Kuli’s blog over mijn tijd als communicatie stagiaire. In de middag ging ik samen met Anne (creative director & marketing manager) ergens lunchen. De afgelopen vijf maanden heb ik voornamelijk met Anne samengewerkt en dit was echt wel een uitdaging, aangezien ze het tegenoverstelde is dan hoe ik ben. Zij is super creatief, chaotisch en all over the place. Ik ben wat minder creatief en hou mij meer aan structuur en to-do lijstjes. We kwamen al snel tot een werkmanier die ons beiden paste en die voor ons het meest efficiënt werkte. We zijn echte vrienden geworden en het was heel fijn om samen met haar te werken. Het was dan ook echt wel jammer om ook van haar afscheid te moeten nemen en het stokje over te geven aan Courtney, mijn vervangster. Na de lunch wilde ik snel nog wat dingetjes afmaken en dan vroegtijdig weggaan van het werk, maar uiteindelijk bleef ik toch nog tot een uur of vijf. Samen met Anne & Courtney besprak ik nog de laatste dingetjes qua werk en toen was het tijd om afscheid te nemen. Het was gek om van iedereen afscheid te nemen, maar de gedachte dat ik daar volgende week weer met mijn ouders zou komen, maakte het minder moeilijk. EDIT: Uiteindelijk is het me niet meer gelukt om langs te gaan bij het kantoor, wat betekende dat deze dag eigenlijk echt de laatste dag was dat ik mijn collega’s zag.. 🙁

Eenmaal thuisgekomen was ik bekaf, want de laatste dagen heb ik het enorm druk gehad en weinig slaap gehad. Ik had er echt alles voor over om een dutje te doen, maar ik zou die avond met mijn gastgezin en Amandine uit eten gaan, dus dat zat er helaas niet in. Frank, Paula, Amandine en ik vertrokken een paar minuten later naar downtown Oakland om daar bij een Mexicaans restaurant te gaan eten. Het eten was heerlijk en het was fijn om weer even bij te kletsen na ze zo lang niet te hebben gezien en gesproken. Na het eten wilden Amandine en ik nog naar First Friday (een maandelijks foodtruck evenement in Oakland) maar dit zag er niet heel gezellig uit, dus zijn we toen maar met Frank & Paula naar huis gegaan. Thuis hebben we toen nog heerlijk bij een kampvuur wijn gedronken en wat herinneringen opgehaald. Dit was eigenlijk het perfecte afscheid van mijn gastgezin, dus hebben we lekker tot laat gekletst en gedronken…

Afscheid nemen van het Kuli Kuli team. Het was fijn samenwerken met Anne!

Afscheid nemen van het Kuli Kuli team. Het was fijn samenwerken met Anne!

Laatste keer knuffelen met Oliver.

Laatste keer knuffelen met Oliver.

Lekker een wijntje doen bij het kampvuur.

Lekker een wijntje doen bij het kampvuur.

Toen was het zaterdag! Ik was die ochtend al vroeg op, want ik zou die dag gaan hiken samen met Maurice. In de avond zouden mijn ouders aankomen, dus dit was mijn laatste dag in Oakland.Het was raar om te bedenken dat ik zojuist voor de laatste keer in “mijn kamer” had geslapen. Met de BART ging ik richting het centrum van San Francisco, waar ik met Maurice had afgesproken. We zouden die dag gaan hiken in Marin Headlands, wat te noorden van San Francisco ligt, daarvoor moet je de Golden Gate over. Het was niet al te mooi weer die dag, nogal bewolkt en mistig. Ik was iets te vroeg op de plek waar we hadden afgesproken dus ging ik snel nog even koffie voor ons halen bij de Starbucks, zodat we helemaal klaar waren voor de hike! Maurice had Jaxon ook meegenomen, zo kon ik ook nog afscheid nemen van mijn kleine harige vriendje. Het was best nog een eindje rijden naar de hiking trail die we hadden uitgekozen, maar gelukkig hadden we genoeg bij te kletsen.

De hike was echt wel heel erg mooi, maar helaas was het heel erg mistig waardoor we niet verder konden kijken dan 50 meter. We konden dus helaas niet van het mooie uitzicht (wat je daar normaal gesproken hebt) genieten, maar het was een leuke trail dus dat maakte niet uit. Rond een uurtje of drie waren we weer terug bij de auto en reden we naar Piedmont waar Maurice me thuis afzette. Het was ook weer gek om afscheid van hem te nemen, want ik heb leuke dingen met hem gedaan de afgelopen maanden. Ook Jaxon moest ik voor de laatste keer knuffelen.. 🙁

Ik was rond een uurtje of vier weer thuis. Mijn vader had me onderweg gebeld dat ze door vertraging de overstap hadden gemist, waardoor ze 2 uur later aankwamen. Dus niet om kwart over 9, maar pas om kwart over 11, half 12. Dat was natuurlijk heel vervelend voor hen, maar voor mij maakte het niet zoveel uit. Ik had nog niet echt veel gepakt, dus ik moest al de spullen die ik had verzameld de afgelopen tijd in 2 grote koffers en 1 handkoffertje zien te krijgen.. Gelukkig viel het mee en had ik al snel mijn spullen gepakt.. Ik had nog wat uurtjes over, dus ik heb heerlijk gerelaxed en genoten van mijn laatste uurtjes in het huis waar ik de afgelopen 5 maanden had gewoond..

Rond half 11 bestelde ik een Uber richting het vliegveld van San Francisco. Deze was trouwens belachelijk goedkoop!! Het is ongeveer 30 à 40 minuten rijden naar het vliegveld en het ritje zou me maar 13 dollar kosten! Toen ik aangekomen was bij het vliegveld zag ik dat ik nog een kortingscode had waardoor ik maar ¢2,95 moest betalen. Wat een koopje?!?

Doordat mijn ouders een overstap hadden in Toronto en daar al door de douane waren geweest, kwamen ze niet bij de internationale gate binnen, maar die van de binnenlandse vluchten. Dit was jammer, want zo kwamen ze niet door van die speciale deuren, maar kon ik gewoon naar de plek toelopen waar zij stonden te wachten op de koffers. Dit was wel jammer, maar wat was het heerlijk om de bekende gezichten van mijn ouders te zien en hen te knuffelen!!! 🙂 Het was heerlijk om ze weer te knuffelen en vast te houden. Ze hadden een lange reis achter de rug en we moesten nog een uurtje rijden naar het hotel, maar wat was het toch fijn om weer bij ze te zijn…

Eindelijk de Golden Gate Bridge gezien zoals de meesten hem zien, in de mist!

Eindelijk de Golden Gate Bridge gezien zoals de meesten hem zien, in de mist!

Hiken in Marin Headlands!

Hiken in Marin Headlands!

Nog even knuffelen met Jaxon!

Nog even knuffelen met Jaxon!

We zijn nu aan het genieten van een heerlijke vakantie van 4 weken waarbij we de meest bekende plekken in Californië bezoeken. We gaan er heerlijk van genieten, want voordat we het weten zitten we alweer in Nederland!

Wil je op de hoogte blijven waar ik ben in Amerika en hoe mijn vakantie is? 

Volg me dan op Instagram of via mijn speciale hashtag #ManuInSF

Love,

Manuela

Germaine

II Digital Nomad II Virtual PR agent II Social Influencer II Specialized in influencer marketing II Loves to travel and meet new people ll For collaborations, send me an e-mail!

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedIn

  1. Carolien says:

    Tja, lieffie, dat was het dan. ÉÊn groot avontuur, en je zal wel heel wat zelfstandiger geworden zijn, je hebt heel veel situaties moeten oplossen( super gedaan) en je Amerikaans is ” sooooo improved”????????????.Nu lekker met pappa en mamma nog een prachtig rondreis maken en dan definitief afscheid nemen. Voor nu denk ik????????. Veel plezier en tot snel om alle verhalen persoonlijk te horen ????????????en ook aan Hedwich en Jelle,

    Mike en Carolien

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>