Op een bankje in de zon met mijn fototoestel in mijn hand, kijkend over het water van de haven van San Francisco wist ik het zeker. Dit is wat ik wil blijven doen! Reizen, fotograferen, schrijven en prachtige plekjes over de hele wereld ontdekken. An every girls dream natuurlijk!

 

Mijn afgelopen jaren hebben voornamelijk in het teken gestaan van werken, heel veel werken. Mijn ambitie was vooral om groot te worden, want ‘groot worden’ stond bij mij gelijk aan succesvol zijn. Inmiddels weet ik dat dat niet persé het geval hoeft te zijn. En wat is succes? Heel veel geld verdienen, veel personeel hebben, een groot kantoor op de bovenste etage uitkijkend over de hele stad? Of is succesvol zijn hetzelfde als passie hebben en houden voor je werk, in ieder geval genoeg verdienen zodat je goed voor jezelf kan zorgen en elke dag opnieuw blij worden van wat je doet? Ja, dat is voor mij op dit moment succesvol zijn.

Naast het vele werken de laatste jaren heb ik ook aardig wat te verduren gehad op het gebied van gezondheid. Het hebben van het BRCA-1 gen (verhoogde kans op borst-en eierstokkanker) heeft ervoor gezorgd dat ik de keuze heb gemaakt om mijn eileiders en borsten te verwijderen. Mijn borsten heb ik direct weer laten reconstrueren met buikweefsel. Behoorlijk heftige operatie waar ik, nog steeds, 100% achtersta. Ik ben destijds alleen veel te snel weer gaan werken. Totaal niet de tijd genomen om te rusten en alles eens goed te verwerken. Dat heb ik behoorlijk gemerkt, mentaal én fysiek.

Daarnaast heb ik al járen ernstige rugklachten waar goed mee te leven viel. Tot begin 2016 de pijn zo erg werd dat ik morfine moest gaan slikken. Deed ik het rustig aan? Nee! Ik ging maar door met mijn bedrijf en het uitwerken van de vele ideeën die ik had. Gedurende het jaar kreeg ik steeds meer signalen dat ik het rustiger aan moest gaan doen. Begin 2017 ben ik voor de tweede keer naar San Francisco vertrokken waar mijn broer woont. Dit keer ging ik een maand zodat ik eens goed na kon denken over de toekomst. En daar is dan dat bankje waar ik mijn verhaal mee begon. Bij de haven van San Francisco zat ik heerlijk in de zon, fototoestel in mijn hand, uitkijkend over het water. Dat was het moment dat ik dacht, dit is wat ik wil! Dit maakt me happy.

Na mijn terugkomst heb ik het roer meteen omgegooid. Geen kantoor en geen personeel meer. Ik ga werken als Digital Nomad! Mijn opdrachten op het gebied van Social media en PR kon ik nog steeds aanhouden en met mijn laptop kan ik overal werken waar ik maar wil, zolang er wifi is. Net na de zomer van 2017 ging het echt mis. Ik zakte door mijn benen en heb enkele maanden plat gelegen. Wat was er aan de hand? Versleten rugwervels, een slijmbeursontsteking in mijn heup, een hernia en een cyste in mijn eierstok. Heeft een persoon nog meer signalen nodig om in te zien dat je het anders aan moet pakken en dat 24/7 werken niet alles is?

Het is nu begin 2018 en ik heb de laatste tijd veel kunnen rusten en nadenken. Ik ben onlangs uit een revalidatietraject gekomen voor mijn rugklachten waar we ook gewerkt hebben aan je doelen bepalen. Dit is iets wat ik voor mezelf mee ga nemen, maar ook aan jullie wil meegeven. Want over de wereld reizen en werken is natuurlijk hartstikke leuk, maar hoe ga je alles aanpakken? Naast mooie plekjes laten zien, hoop ik je ook hiermee te kunnen helpen en inspireren.

Welkom bij Digital Nomadness! Liefs Germaine xoxo