#ManuInSF: Living the Brooklyn life!

Daar ben ik weer met een update! Het is een erg lange update met vooral veel foto’s van mijn teamuitje, dus pak wat te drinken en wat snacks want je zit hier nog wel even… of lees het in twee delen, want het is echt een lang verhaal deze keer! πŸ™‚

Goed waar was ik gebleven… Ohja, mijn laatste update eindigde met mijn sushi date met Dimi in Rockridge. Dat weekend daarna was erg leuk! De vrijdagavond was ik eigenlijk van plan om weinig te doen (zo’n stageweek blijft slopend), maar Sydney smste me of ik zin had om wat te gaan doen dus uiteindelijk zijn we samen naar de film “How to be single” geweest. Heel erg toepasselijk voor ons beiden, dus we hebben ons rot gelachen. Echt een aanrader voor als je single bent of een relatie hebt, want het is gewoon een super grappige film. Ik zou hem zo nog 10 keer kunnen zien! πŸ™‚ Het was ook leuk om eens in een echte Amerikaanse bioscoop te zijn en in de avond in een winkelcentrum rond te hangen. Een leuke avond dus! Zaterdagochtend heb ik bijna de gehele ochtend bij de Bank of America gezeten om een bankrekening te openen. Het duurde heel lang voordat alles geregeld was, maar ik heb nu eindelijk een Amerikaanse bankpas! Dus laat die stagevergoeding maar komen!!

Rond 12 uur ging ik naar downtown San Francisco om daar Allison te ontmoeten. Allison is een Nederlands meisje dat net als ik aan de HAN in Arnhem studeert. We studeren beiden Communicatie, zitten beiden in het derde jaar, alleen Allison doet haar studie in het Engels. We kenden elkaar nog niet, maar we kwamen in contact met elkaar via onze stagebegeleider. Allison is een ontzettend leuke meid. Fris, spontaan en ze kletst lekker veel. We hadden dan ook gelijk een klik. Aangezien we beide nogal hongerig waren, zijn we naar de Cheesecake Factory geweest op Union Square. The Cheesecake Factory is een bekend fenomeen in Amerika, dus we wisten zeker dat we wel moesten wachten op een tafeltje. Twintig minuten zouden we maar moeten wachten (dat is weinig), dus Allison en ik gingen Macy’s in om wat rond te kijken en heel veel te kletsen. Het is gek hoeveel je te bespreken hebt, zelfs als je elkaar niet kent haha!

Na twintig minuten kregen we een tafeltje en de kaart. Ik moet zelf nog heel erg wennen aan Amerika qua hygiene.. het is gewoon niet echt schoon allemaal. We kregen dan ook een plakkerige menukaart en ik moest moeite doen om niet vies te kijken toen ze mij de kaart gaf. Allison ging voor een sandwich als lunch, maar ik ging natuurlijk voor een stuk cheesecake! Waarom zou ik anders naar the Cheesecake Factory gaan?! Amerikanen eten natuurlijk eerst een sandwich (wat al ontzettend veel is) en daarna nog een immens groot stuk cheesecake, maar zoveel kan ik natuurlijk niet op dus ik ging alleen voor de cheesecake. Ik ging voor de Chocolate Chip Cookie Cheesecake, want ik ben gék op chocolade en dit klonk goddelijk! πŸ˜€

De serveerster kwam onze bestelling opnemen en ik vroeg of ik een stuk cheesecake kon krijgen. Ze keek me aan en vroeg verbaasd: “A cheesecake for lunch?” Ik al lachend: “Hell yeah, I’m at the Cheesecake Factory, what else should I have?!” Ze noteerde mijn bestelling en zei lachend: “Living the good life I guess.” Haha, maar even serieus, ik ga toch niet een simpele sandwich bestellen als ik cheesecake kan krijgen?! πŸ™‚ Zoals verwacht konden we beiden ons eten nog niet eens op krijgen, dus ik ben blij dat ik alleen cheesecake heb besteld. En oh my wat was ie lekker!! Zeker een aanrader mocht je ooit een keer bij the Cheesecake Factory eten.

Het uitzicht vanaf het balkon van the Cheesecake Factory. Dit is Union Square1
Het uitzicht vanaf het balkon van the Cheesecake Factory. Dit is Union Square!
Mijn Cheesecake Chocolate Chip Cookie! Oh my wat was ie goddelijk lekker. Zeker een aanrader!
Mijn Cheesecake Chocolate Chip Cookie! Oh my wat was ie goddelijk lekker. Zeker een aanrader!

Het plan was om haar vrienden om 4 uur te ontmoeten bij een BART station en dan zouden we naar de Chinese parade gaan op Market Street. We hadden nog wat tijd over dus zijn Alison en ik de Victoria Secret in geweest (liefde voor deze winkel) en wat kleinere winkels, voordat we naar haar vrienden gingen. Bij het station ontmoette ik Alison haar huisgenootjes en wat vrienden van haar universiteit. Het zijn allemaal internationale studenten, dus het was super interessant om hun verhalen te horen. Na wat gekletst te hebben, hebben we een mooi plekje opgezocht voor de parade. Om 17:15 uur begon de Chinese Parade en op het begin was het nog niet echt veel aan.. Ik was er voor de dansende draken en de Chinese muziek, maar die waren er op het begin weinig. Er kwamen veel senatoren in mooie auto’s langs, politiewagens en legerauto’s. De parade was helaas behoorlijk veramerikaanst… We hoorden van omstanders dat de parade 3 uur zou duren, maar na 1,5 uur waren we al helemaal verkleumt, dus we besloten om een fijn restaurant op te zoeken.

Yay finally! Een dansende draak!
Yay finally! Een dansende draak!
En meer dansende draken!
En meer dansende draken!
Nog een parade wagen.
Nog een parade wagen.

We hebben bij een Italiaans restaurant gegeten in een zijstraat van Market Street (de hoofdstraat) genaamd Jersey. Echt een aanrader als je op zoek bent naar de beste pizza’s in Amerika! Oh my wat heb ik hier heerlijk gegeten. Het was fijn om weer eens een echte Italiaanse pizza te eten en wat was het een goeie! Samen met Allison heb ik een pizza gedeeld en we hebben er lang gezeten om gezellig te kletsen. De internationale vrienden van Allison zijn ook erg aardig en leuk, dus ik heb zeker een leuke dag/avond gehad! Toen we weer terugliepen naar het station was de parade nog steeds bezig. De parade was inderdaad veel beter, met veel mooie Chinese vrouwen in mooie gewaden en veel dansende draken. Het was fijn om daar nog een glimp van op te vangen, maar het was zeker niet waard om daar 3 uur voor te wachten.. De carnavalsoptochten in Nederland zijn 10 x leuker en mooier, dus hiervoor hoef je zeker niet naar San Francisco te komen! πŸ˜‰ Na gedag gezegd te hebben ben ik weer richting Oakland gegaan om daar nog een filmpje te kijken en daarna te gaan slapen.

Oakland… Er wordt vaak gezegd dat Oakland het Brooklyn van San Francisco is en daar ben ik het mee eens (niet dat ik ooit in New York ben geweest maar goed). Alleen Oakland heeft naar mijn idee meer ghetto. Het is de meest criminele stad van Amerika (sorry mama en papa ;)) en heeft veel arme en slechte wijken. Ondanks dat is Oakland net zo belachelijk duur als San Francisco, dus je kunt beter in San Francisco wonen. Oakland heeft wel prachtige heuvels waar de meest mooie huizen staan en waar fantastische hike plekken zijn, dus wat dat betreft is Oakland niet alleen maar ghetto. Daarnaast is Piedmont (het dorp waar ik woon) ontzettend welvarend. Het ligt tegen Oakland aan, dus het wordt gezien als onderdeel van Oakland. In Piedmont staan ontzettend veel dure huizen. In het kleine centrum van het dorp staan vrijstaande huizen (nog niet eens zo groot) die 2 miljoen kosten. Als je wat hoger de heuvels in gaat, kom je bij huizen zo groot als hotels die onbeschrijfelijk mooi zijn! Hier betaal je dan ook al gauw 5 miljoen voor. Maar hé, dan heb je wel een super belachelijk groot huis met een uitzicht op de skyline van San Francisco! Gelukkig kun je die ook gratis bekijken wanneer je rondwandelt door Piedmont πŸ™‚ De meneer die me hielp bij de bank vertelde me dat Piedmont de rijkste stad was voordat Beverly Hills op kwam… Dat zegt genoeg over de rijkdom die ze hier hebben! Ik woon niet in zo’n achterlijk groot huis, maar ik vind het wel fijn dat ik in een veilige buurt woon waar ik ’s nachts over straat kan. Dit kan gewoon bijna nergens in Amerika, terwijl dat in Nederland en in Europa zo normaal is…

De meest goddelijke Prosciutto pizza die ik heb gehad hier in the U.S.!
De meest goddelijke Prosciutto pizza die ik heb gehad hier in the U.S.!

Zondag heb ik het lekker rustig aangedaan. In de ochtend heb ik met mijn ouders geskypt, dat was heel fijn en gezellig! Het is lastig om te Skypen, omdat het hier 9 uur eerder is. Doordeweeks is dat echt niet te doen, maar in de weekenden is het ook lastig omdat je dan meestal ook veel dingen te doen hebt. Gelukkig kon ik ze weer even spreken na 2 weken dus dat was erg leuk.

Rond een uur of 2 ben ik samen met Sydney naar Fentons op Piedmont Avenue gegaan, waar we hadden afgesproken met Maria en Ana (Spaans meisje). Ana had ik nog niet ontmoet dus het was leuk om af te spreken. Ana is hier al een half jaar en heeft haar stage kunnen verlengen voor nog een half jaar, omdat ze het zo naar haar zin heeft hier. Ze doet online marketing en is goed in design zoals Photoshop en Indesign. Haar stage heeft haar al op veel toffe plekken gebracht zoals het hoofdkantoor van Airbnb (in San Francisco). Heel leuk om haar verhalen te horen! We hadden afgesproken bij Fentons wat een ontzettend populaire diner is in Oakland. Wat ontzettend gaaf is aan deze plek, is dat dit de plek is waarop de animatiefilm Up! is gebaseerd. In de film komt ook de ijszaak/diner Fentons voor die totaal op deze plek geïnspireerd is. Hoe cool?! Als je googelt op Fentons en Up! Fentons kun je zien hoe de echte plek eruit ziet en hoe de plek eruit ziet in de film. In Oakland zit Pixar Studios die vele animatiefilms heeft gemaakt zoals Up! maar ook de meest recente animatiefilm Inside Out (die afgelopen weekend nog een Oscar won). De makers van deze film wonen ook in Oakland/Piedmont waardoor veel van hun films en scènes zijn gebaseerd op Oakland. Zo speelde Inside Out zich af in San Francisco en heeft de film Up! veel scènes die op Oakland en Piedmont zijn gebaseerd. Heel tof om dit te horen! πŸ™‚

We hebben gezellig gezeten, wat gekletst en lekker gegeten. Ikzelf moet nog heel erg wennen aan de Amerikaanse eetgelegenheden, vooral aan de diners, want deze zijn alles behalve hygiënisch. Je krijgt zo’n vieze plakkerige kaart, je zit aan een vieze tafel en je hoopt ontzettend dat het eten en drinken hygiënisch wordt klaargemaakt in de keuken als je de serveersters ziet. Ik heb echt geen smetvrees, maar oh my wat is Amerika een bijzonder land. Niet nadenken en maar gewoon meegaan met de flow hier, want anders word je hier echt gek! πŸ˜‰ Na de lunch zijn we weer naar huis gegaan en hebben we nog wat gerelaxt.

Super gezellig met Sydney (Amerika), Maria (Venezuela) en Ana (Spanje).
Super gezellig met Sydney (Amerika), Maria (Venezuela) en Ana (Spanje).
Mijn allereerste Amerikaanse milkshake!
Mijn allereerste Amerikaanse milkshake!

De week die volgde was erg kort, want donderdag en vrijdag waren we in Napa Valley voor een team uitje! Op stage was het dan ook druk, want ik deed eigenlijk werk voor 5 dagen in 3,5 dagen, maar hé ik ging wel naar Napa Valley en oh my wat was het leuk! πŸ™‚ Helaas kon mijn medestagiaire Selby er niet bij zijn.. Ze verdient als Business Fellow 1500 dollar per maand, maar hier in the Bay Area is dat gewoon niet genoeg om rond te komen. Ze werkt daarom ook parttime bij een café (3 avonden!) en kon helaas donderdag en vrijdag geen vrij krijgen van haar andere werk.. Dat was jammer, want dat zou betekenen dat we maar met z’n zessen zouden zijn. Vier daarvan zijn de oprichters/eigenaren van Kuli Kuli (mijn bazen dus) en een medestagiaire Osama. Ik was wat teleurgesteld omdat ze niet meeging, maar goed het zou vast niet minder leuk worden!

Donderdagmiddag begonnen we eerst met een team lunch op het kantoor, waarbij de 4 eigenaren het verhaal vertelden van hoe Kuli Kuli is ontstaan door de jaren heen. Kuli Kuli is namelijk opgericht in 2011, maar kwam pas voor het eerst op de markt in 2013. De eerste superfood bars maakten ze zelf en ze hebben veel bloed, zweet en tranen in Kuli Kuli moeten steken om te zijn waar ze nu zijn. Heel leuk om dit zo van hen te horen. Kort bespraken we de agenda voor de komende dagen en toen was het tijd om naar Napa Valley te gaan! We gingen met drie auto’s er naartoe, omdat dit qua logistiek en dergelijke makkelijker was. Dit betekende dat Lisa met Anne (designer/oprichter) zou meerijden, Osama met Valerie (operations manager/oprichter) en ik met Jordan (website/online sales/financiën/oprichter). Ik dacht oooh noooo.. met Jordan? Hij is heel aardig, maar ik had nog niet echt veel met hem gesproken, aangezien hij alleen op donderdag op kantoor is. En nu zou ik 2 uur in een auto met hem moeten zitten? Ik zag dat hij er ook niet om stond te springen, maar goed we konden niet anders.

Uiteindelijk viel de autorit super mee! Het is serieus geen moment stil geweest in de auto en ik heb veel interessante verhalen van Jordan aangehoord. Wat heeft die jongen een CV zeg (gewerkt bij Facebook toen het nog niet populair was, en bij Tesla Motors)! Daarnaast heeft hij veel gereisd en is zijn moeder Nederlands. We hebben het dus ook veel over reizen gehad en over Nederland. Hij vroeg wat ik het meest mis aan Nederland. Dat wist ik wel! Koffieeeeeeeee! Oh my wat mis ik koffie zeg πŸ™ De Amerikanen zijn echt van de filterkoffie en houden van slappe koffie. Ik ben gek op bonenkoffie (ik weet het, verwend) en een sterke bak. Amerika is dus totaal niet mijn koffieland.. Af en toe waag ik het eens op een espresso, maar dat lijkt meer op de kantine koffie in Nederland.. Helaas dus! Ik ben nog wel steeds aan het zoeken naar dé beste koffie hier in the Bay Area, maar ik heb het nog niet kunnen vinden. Starbucks is op zich wel te doen, maar ze gooien hier overal suiker bij… dus het is wel anders dan in Nederland πŸ˜‰ Verder heb ik soms echt zin in brood, maar verder mis ik niet echt iets in Nederland, behalve mijn lieve vriendinnen en familie natuurlijk!

Uiteindelijk heb ik dus echt een leuke autorit gehad en kwamen we na 2 uurtjes aan op Cimarossa. Jordans ouders bezitten deze wijngaard (ja, ze zijn rijk) en zijn vader is Italiaans, waardoor ze deze wijngaard Cimarossa hebben genoemd. Dit betekent “rode heuvel” en dit hebben ze zo genoemd omdat de grond daar heel erg rood is (door het hoge ijzergehalte) en omdat de wijngaard op een heuvel ligt. Het ligt dus niet echt in Napa Valley, maar in omstreken, de precieze naam van de stad weet ik niet. Zijn ouders hebben deze wijngaard dus gekocht en hebben een huisje op de heuvel en om die heuvel zijn de wijngaarden gelegen. Zij wonen in de Bay Area, maar in de weekenden en in de vakanties zijn ze hier te vinden. Op Cimarossa zijn er niet alleen wijngaarden, maar hebben ze ook olijfbomen. Ze maken dus olijfolie, rode wijn en rosé op deze plek. Wat een fantastische plek is het en ontzettend groot! Jordan en ik waren er veel eerder dan de rest, dus ik kon fijn van het uitzicht genieten. Doordat het huisje op een heuvel is gelegen, biedt het terras een ontzettend mooi uitzicht op de andere heuvels. Adembenemend mooi! Na een tijdje kwam ook de rest aan en kon Jordan de rondleiding beginnen.

We liepen naar beneden om eerst bij de vijver te gaan kijken. Aan de voet van de heuvel ligt een aardig grote vijver en er lag een waterfiets in het water. We gingen met z’n vieren (Jordan, Osama, Anne en ik) met de boot het water op. Het was leuk om op het water te zijn en ook gek om weer te fietsen, want dat had ik al een tijdje niet meer gedaan. Nadat we het water waren opgegaan, pakten we een soort golfkarretje, maar wat meer leek op een quad, om het landgoed verder te bekijken. Doordat het op een heuvel is gelegen was dit de beste manier om het te bekijken. We reden door de wijngaarden terwijl Jordan vertelde over de geschiedenis van de wijngaard en dergelijke. Zo wordt er ongeveer 10.000 liter wijn per jaar geproduceerd van deze wijngaarden en is er een speciale e-maillijst van mensen die graag Cimarossa wijn drinken. Twee weken nadat ze een mailing hebben gedaan voor hun nieuwe wijn is het al zowat uitverkocht, dus dat zegt genoeg! Ze doen ook zo’n 2 à 3 keer per week een privé rondleiding, dus als je een keer in de buurt bent kan ik het je zeker aanraden.

Na alles gezien te hebben gingen we weer terug naar het huisje. Er ligt ook een zwembad bij het huisje, maar het was niet al te mooi weer om echt te gaan zwemmen. Wel hoorde ik dat we in juni (hé dan ben ik er nog!:)) weer een team retreat hebben op Cimarossa, dus dan kan ik daar zeker een duik nemen! We werden onze kamers gewezen waar ik mijn spullen uitpakte. Ik had gelukkig een slaapkamer voor mezelf en deelde de badkamer met de andere 3 vrouwen. En wat voor een badkamer! Ontzettend chique en ouderwets met een onwijs groot bad waarbij je uitkijkt op de bossen. Hier wil ik echt wel een bad nemen! Het gehele huis was heel chique en van hout, wat een onwijs gezellige sfeer gaf. Het huis had ook een echte Amerikaanse keuken met kookeiland, wat duidelijk het hart van het huis was. De master bedroom op heeft een badkamer ensuite en die heeft een supergrote douche met twee douchekoppen waarbij je uitkijkt op de bossen. Heel bijzonder om te douchen terwijl je naar buiten kijkt naar de bomen!

Na allemaal verwonderd te zijn van de schoonheid van de wijngaard en het huisje was het tijd om de witte wijn van Cimarossa te proeven! Deze wijn wordt echter niet gemaakt van de druiven van de wijngaard, maar doordat veel mensen vroegen naar witte wijn is er speciaal witte wijn gemaakt voor Cimarossa. De wijn was erg goed, maar in Nederland heb ik wel betere wijnen gehad. Maar hé wijn is wijn en aangezien wijn hier niet te betalen is (minimaal 15 dollar per fles voor een oké wijn), had ik zeker niet te klagen. We hebben eerst gezellig gekletst op het terras en daarna gingen we in het zonnetje op het terras aan het werk. Eerst kregen we een soort van workshop van Valerie (operations manager) over de productieketen van Kuli Kuli en hebben we een brainstorm gedaan over vraagstukken die zij had. Daarna was het tijd om te koken en heb ik samen met Valerie enchilladas gemaakt. Alle maaltijden deze 2 dagen waren #MoringaInspired, wat betekent dat in alle gerechten moringa zat. Dit hebben we gedaan om overal foto’s van te kunnen maken, zodat we wat meer content hebben voor de blog. Erg leuk om te zien waar iedereen mee kwam, maar mijn maag was wel wat van slag na zoveel moringa…

Ik vond het super gezellig om eindelijk weer eens aan tafel te eten, aangezien ik dat thuis bij mijn gastgezin nooit doe. We dronken de rode Cimarossa wijn en deze was heerlijk! We hebben gezellig gekletst en wat tafel vragen gedaan zoals: “Hoe ziet jouw perfecte dag eruit?” of “Welke beroemdheid zou jouw ideale tafelgast zijn?” Dat was erg leuk en ideaal om de ander te leren kennen. Na het eten hebben we nog een korte workshop gedaan. We deden een persoonlijke SWOT en het was interessant om te horen wat mensen moeilijk vinden en waar ze juist goed in waren. Tijdens deze persoonlijke SWOT kreeg ik ook nog complimenten van het team dat mijn Engels zo goed was. Nou denk ik zelf niet dat het zo goed is, maar goed ik kan me in ieder geval verstaanbaar maken. We waren ongeveer om 10 uur klaar met de SWOT, dus het was een behoorlijke lange dag geweest. Ik was alleen echt nog niet moe, dus ik heb nog even gewandeld met Osama en Anne en daarna ben ik naar bed gegaan. Ik had heerlijk een kamer voor mezelf, maar Osama en Jordan sliepen op de vide, waardoor het leek alsof ze letterlijk naast me lagen. Elk geluid hoorde ik en daarnaast was ik klaarwakker, dus ik sliep helaas pas rond een uur of 5…

Om 8 uur stond ik alweer naast mijn bed, want Anne, Lisa en ik gingen samen hardlopen door de heuvels. Anne haakte alleen na 1 km al af, dus ik ging samen met Lisa verder. Het was best vermoeiend om in de heuvels te rennen, maar dat maakte me niet uit want wat is het hier mooi! Oh echt de natuur is hier zo geweldig mooi dat ik hier elke ochtend wel zou kunnen hardlopen en ik ben echt geen hardloper, dus dat zegt wat!! Desalniettemin was het vermoeiend, maar het was leuk om Lisa ook eens op een andere manier buiten kantoor mee te maken. Zij is trouwens echt een powervrouw, ze maakt superlange dagen op het werk, is altijd enthousiast, heeft een ontzettend goed CV (ze heeft bijvoorbeeld gewerkt voor Obama) en rent ongeveer 3 keer in de week en doet daarnaast ook nog bodypump met mij op maandagavond. Haar agenda is bomvol, maar elke dag barst ze van de energie. Ze is echt ontzettend inspirerend en ik vind het fijn om tegen iemand op te kijken. Ik ben heel dankbaar dat ik tot nu toe voor alleen maar echte powervrouwen (ja ik bedoel jou Germaine ;)) heb mogen werken, want dat inspireert mij om een betere versie van mezelf te zijn.

Na ongeveer 5 km door de heuvels te hebben hardgelopen, kwamen we weer terug bij het huisje waar het heerlijk rook naar pannenkoeken. Ik heb een heerlijk groot ontbijt gehad waar ik de gehele ochtend op kon teren. Die ochtend hadden we een digital marketing workshop die werd gegeven door Anne & Jordan. Ik had ook wat data verzameld via Google Analytics dus ook ik kwam aan het woord. We hebben nog wat zitten brainstormen over de dingen waarmee we niet wisten hoe we het moesten aanpakken en daarna was het tijd voor de volgende workshop. Lisa gaf nog een sales workshop over wat er de komende maanden aan zit te komen en toen was het alweer tijd voor lunch. Samen met Jordan had ik kitchen duty en hebben we heerlijke fajitas gemaakt voor het team. Na de lunch hebben we een kleine samenvatting en afsluiting gedaan en daarna hebben we nog een “gratitude potlock” gedaan. Dit hield in dat je voor ieder teamlid iets moet zeggen waarvoor je diegene dankbaar was. Mij staat daarbij vooral bij wat Lisa zei, want wat zij zegt is in mijn ogen het meest belangrijke. Ze vond dat ik het heel goed doe en dat ze het knap vindt dat ik deze communicatie stage doe. “Communicatie is altijd een lastig vak, maar vooral als het niet je moedertaal is”, zei ze. Ze is heel blij met mijn input en vindt het fijn om met mij samen te werken. Score! Dat was super leuk om te horen. πŸ™‚

Na deze gratitude potlock hebben we onze spullen gepakt en zijn we weer naar huis gereden. Dit keer zat ik samen met Osama en Lisa in de auto bij Anne, aangezien Jordan op Cimarossa bleef en Valerie gelijk doorging naar San Francisco. Helaas konden we de spits niet ontwijken en hebben we heel lang in de file gestaan. Daarnaast is Anne een vreselijke rijder, want ze kan geen constante snelheid houden, dus ze geeft gas en laat weer los, gas en laat weer los, zelfs als we op de highway zitten en er niemand voor haar is.. Ik was dus behoorlijk misselijk, dus het was geen fijne autoreis. We werden afgezet bij Lisa’s appartement in Downtown Oakland, omdat dat meer op de route lag voor Anne. Anne woont namelijk in Palo Alto, wat ongeveer nog 40 minuten rijden is vanaf Oakland. Aangezien het verkeer zo rampzalig was en Lisa mij nog naar huis wilde brengen, hebben we besloten om eerst ergens een drankje te doen en dan pas weer te gaan rijden na de spits. Osama werd opgepikt door een vriend, maar Anne, Lisa en ik gingen Chinatown in om daar bij een Chinees restaurant wat te gaan drinken. Aangezien ik ontzettend veel had gegeten tijdens de team retreat had ik geen honger en heb ik geen avondeten gehad. Anne had wel ontzettend trek in “ramen” wat een soort noedelsoep is. Het is hier heel populair, aangezien het schijnbaar heel lekker en erg goedkoop is. Het was altijd “armenvoedsel”, maar nu is het dus helemaal populair. We dronken wat sake cocktails en later kwam de verloofde van Lisa ook nog. We hebben daar gezellig een klein uurtje gezeten en daarna ging Anne naar huis en bracht Lisa mij thuis. Ik was echt kapot die avond, dus ik heb lekker wat series gekeken en ben toen gaan slapen.

De team retreat was echt geweldig en ik kan niet wachten om in juni weer te gaan! Ik ben echt verliefd op Cimarossa en Napa valley, want de natuur is er prachtig. Ik heb dan ook veel foto’s die ik graag met jullie wil delen πŸ™‚

Het ontzettend mooie uitzicht vanaf het terras van het huisje op Cimarossa.
Het ontzettend mooie uitzicht vanaf het terras van het huisje op Cimarossa.
Het geweldige bad in de badkamer!
Het geweldige bad in de badkamer!
De vijver vanaf the peddleboat.
De vijver vanaf de waterfiets!
De wijngaarden van Cimarossa.
De wijngaarden van Cimarossa.
Foto's schieten voor de blog.
Foto’s schieten voor de blog.
Lisa geeft hier een workshop terwijl ik rustig van mijn wijn genieten!
Lisa geeft hier een workshop, terwijl ik rustig van mijn wijn geniet!
Mijn supervisor Lisa en ik!
Mijn supervisor Lisa en ik!
I love Cimarossa!!!
I love Cimarossa!!!

Na de team retreat wilde ik het een beetje rustig aan doen, aangezien ik echt gesloopt was na die twee dagen! Op zaterdagochtend heb ik dan ook eerst heerlijk bijgekletst met mijn vriendin Janet en daarna heb ik wat wasjes gedaan en wat schoongemaakt. Rond een uur of 11 ging ik samen met mijn gastmoeder Paula en haar dochter Sydney naar San Francisco. Ik was van plan om wat te winkelen en eindelijk eens naar het Golden Gate Park te gaan, maar dat liep anders. Paula en Sydney gingen naar een interieurwinkel die een vriendin van Paula net geopend had, Tigerlily. Deze winkel is te vinden in Mission District, een populaire wijk in San Francisco die opnieuw wordt uitgevonden wordt door de hipsters. Ik zou daar worden afgezet en dan mijn eigen weg vervolgen, maar ik wilde de winkel eigenlijk ook wel zien, dus we zijn met zijn drietjes naar de winkel gegaan. We hebben daar rondgekeken en met de vriendin van Paula gepraat. Na een tijdje zijn we weer weggegaan. Ik was erg moe, dus ik besloot mee te gaan lunchen met Paula en Sydney.

Sydney wilde heel graag een “crocket monster” eten, en hiervoor moesten we bij Butler and the Chef Bistro in South Park zijn. Ik had no clue wat dat voor gerecht was, maar toen we daar aankwamen bleek dat ze een croque monsieur (Franse tosti) bedoelde hahahaha. Voor Amerikanen natuurlijk moeilijk uit te spreken, maar ik heb me rot gelachen! Bij deze Franse bistro hebben we dan ook lekker een croque monsieur gegeten. Hij was natuurlijk wel veramerikaanst, waardoor het niet echt meer een croque monsieur was, maar hij was wel erg lekker! We aten aan de bar van het café en dronken Mimosa’s, wat champagne gemixt met sinaasappelsap is. Ik zat naast een man en hij sprak me aan: “Aren’t you too young to be married?” Doordat ik na 4 weken Amerika aan zulke opmerkingen wel redelijk gewend ben geraakt, reageerde ik met: “No, I just loooooveee rings” πŸ™‚ Ik heb namelijk een ring om mijn ringvinger aan mijn linkerhand die nogal op een verlovingsring of trouwring lijkt. Hierdoor denken veel mensen dat ik getrouwd of verloofd ben en daar krijg ik dan ook heel vaak opmerkingen of vragen over. Heel irritant haha, maar hé ik ben gek op ringen, je zult mij niet zo snel zonder zien, dus dat ga ik ook niet veranderen! πŸ˜‰ Ik heb nog even kort met hem gekletst over Europa en Sydney en Paula op de lunch getrakteerd. Ik was best moe, dus ik ben niet meer naar het Golden Gate Park gegaan maar gelijk mee naar huis in de auto. Thuis ploften we allemaal voldaan op de bank neer, moe…

Sydney en ik gingen een uurtje later nog naar een Frozen Yoghurt shop in Montclair. Sydney is gék op Frozen Yoghurt en het is typisch Amerikaans dus ik wilde het zeker proberen. Eenmaal aangekomen bij de shop pakte Sydney een beker, trok snel aan wat hendels van de ijsmachines en stond al bij de kassa voordat ik tot 10 kon tellen. “Take your time, I already know what I want!” riep ze me toe vanaf de kassa, dus ik ging maar aan de slag. Ik had echt noooooo clue waar ik mee bezig was, want ik had nog nooit Frozen Yoghurt gehad. Ik wilde meerdere dingen proberen, dus ik nam als Frozen Yoghurt ijs: banaan, bosbessen en cream cookies. Als topping kon je uit honderden soorten kiezen, maar ik ging voor wat aardbeien, peanutbutter cups (dit is de lekkerste chocolade snack hier! πŸ™‚ ) en wat chocolate chips. Bij de kassa aangekomen kwam ik er pas achter dat de Frozen Yoghurt niet gewoon een bekerprijs had, maar dat het gewicht de prijs bepaalde… Ik had dus die hele beker vol zitten scheppen, omdat ik dacht dat ik voor die hele beker betaalde haha! (gierig als ik ben haha) Ik kon dus lekker veel gaan betalen, fijn..

Bij het tafeltje aangekomen vroeg Sydney wat ik had en ik vertelde wat ik had. “You’re weird” zei ze lachend. “I know” zei ik, want het was dus niet bepaald de bedoeling dat je 3 soorten ijs kiest (en al helemaal niet smaken die totaal niet matchen zoals die ik had) en hem helemaal vol schept. Ik gaf haar lachend op de kop omdat ze me het niet had uitgelegd. Dat was voor haar ook een goede les, want voor haar zijn dit soort dingen natuurlijk heel normaal, maar nu weet ze dat ze ook dit soort dingen moet uitleggen. We hebben samen nog wat gekletst tijdens het ijs eten en gingen toen snel naar de supermarkt voor wat boodschappen en toen weer op naar huis. Ik was behoorlijk moe (ook nog van de team retreat) dus ik heb het rustig aangedaan.. Lekker een boekje gelezen buiten in het zonnetje! Ik zat ontzettend vol van de Frozen Yoghurt dus heb ik amper avond gegeten en ’s avonds heb ik heerlijk Roman Holiday gekeken in bed!

Mijn "verlovingsring" haha!
Mijn “verlovingsring” haha!
Lekker wezen winkelen bij Tigerlily. Verliefd op deze mooie kaptafel die in de winkel stond!
Lekker wezen winkelen bij Tigerlily. Verliefd op deze mooie kaptafel die in de winkel stond!

Mijn bijzondere combinatie Frozen Yoghurt!
Mijn bijzondere combinatie Frozen Yoghurt!
Lekker knuffelen met Oliver terwijl ik lekker in het zonnetje een boek lees.
Lekker knuffelen met Oliver, terwijl ik lekker in het zonnetje een boek lees.

De volgende ochtend ben ik samen met Sydney naar de sportschool gegaan (zij heeft er ook een abonnement afgesloten) en hebben we wat cardio en krachtoefeningen gedaan. Ik ben zelf niet zo van de apparaten, doe mij maar een groepsles of oefeningen met een TRX, maar Sydney wilde graag de apparaten doen met mij. Ik weet de helft van de tijd niet wat ik moet doen (ook omdat het een Amerikaanse sportschool is) en Sydney had het ook nog nooit gedaan, dus we liepen als twee idioten door het krachthonk. Uiteindelijk hebben we toch nog wat apparaten kunnen doen door heel aandachtig de plaatjes op de apparaten te bekijken. We hebben in ieder geval veel lol gehad! πŸ˜‰ De volgende keer toch maar een sport instructeur vragen… Daarna zijn we doorgereden naar de manicure en pedicure salon en deden we een echte Amerikaanse mani & pedi. Heerlijk om na al dat lopen (en na heel wat blaren) zo verwend te worden! πŸ™‚ Ik ben gek op pedicures, dus dit was echt even genieten. De meeste salons zijn hier in handen van Aziaten, maar helaas spreken ze niet heel goed Engels.. Dus ik verstond ook de helft van de tijd niet wat ze zei tegen mij dus knikte ik elke keer maar. Blijkbaar werkte het, want ze bleef haar werk doen. Wat ook heerlijk is, is de prijs voor een pedicure en manicure hier! Een pedicure kost ongeveer 15 tot 20 dollar en in Nederland ben je hiervoor minimaal 30 euro kwijt. Je moet natuurlijk nog wel fooi geven, maar je bent zeker goedkoper uit dan in Nederland. Na dit verwenmoment zijn we naar huis gegaan en hebben we de hele middag op de bank gelegen en Disney films gekeken. Om 4 uur ging Sydney weg naar haar oppasadres en keek ik samen met Paula naar The Proposal.

Oooooh I love pedicures!
Oooooh I love pedicures!

Die avond was de avond van de Oscars en ik zou samen met Selby, mijn medestagiaire, dit kijken bij haar thuis. Ik was alleen echt ontzettend lui en zij heeft geen TV. Ze kon de livestream niet op haar laptop krijgen en ik was nog steeds heel lui dus uiteindelijk hebben we het maar gecanceld. Ik heb het toen lekker op de bank hier thuis gekeken samen met Frank & Paula. Het nieuwste product van Kuli Kuli (the Green Energy Shot) zat in de goodiebag van de Oscars en werd ook geplaatst in the green room (hoe cool?!), maar hier zagen we natuurlijk niets van. Het was heel leuk om een keer gezien te hebben, maar het duurde zo ontzettend lang! Dus na een tijdje ben ik maar naar mijn kamer gegaan om een serie te kijken.

Op werk gaat het verder goed! Ik krijg veel verantwoordelijkheden en mijn supervisor Lisa heeft steeds meer vertrouwen in me. Zo heb ik deze week een telefoongesprek met een milieujournaliste over Kuli Kuli’s werk in Ghana, Nicaragua en Haïti gehad. Super spannend, want ik ben nog maar 4 weken hier aan het werk en het was in het Engels! Ik was hier dan ook zeker wel zenuwachtig voor, maar Lisa heeft vertrouwen in mij dat ik het kan, dus ik ging ervoor. Het ging dan ook erg goed! Ik kon elke vraag makkelijk beantwoorden en heb zelfs nog meer verteld dan nodig was. Heel grappig om te zien dat je toch meer kunt dan je denkt. Leerzaam en uitdagend is mijn stage dus zeker wel! Volgende week beginnen we ook met de tweede ronde sales calls, waarbij ik de winkels weer moet bellen. Hier heb ik niet echt veel zin in, maar hé het is leerzaam en uitdagend, dus het moet maar.

Verder staat voor volgend weekend LA op de planning! Yaaaay! We vertrekken donderdagochtend om 6 uur ’s ochtends (!!) vanaf Kuli Kuli’s kantoor. We gaan met de auto en het is geloof ik 5 à 6 uur rijden (zonder file). Dus dat wordt een road trip! We slapen met z’n allen in een hotel dus dat wordt heel gezellig. We zijn daar voor een food fair genaamd Expo West, waarbij we 3 dagen lang gaan samplen en mensen uit de industrie meer gaan vertellen over Kuli Kuli. De avonden hebben we vrij, dus ik hoop ook nog iets van LA te kunnen zien. Hier heb ik (en Selby trouwens ook) heel veel zin in! πŸ™‚ Ik ben heel benieuwd hoe LA is en hoe de food fair zal zijn.

Wil je op de hoogte blijven van mijn avonturen? Volg me dan op Instagram of via mijn speciale hashtag #ManuInSF

Jullie horen snel weer van mij!

Love,

Manuela

Germaine

Germaine

Ik houd van reizen, schrijven en fotograferen. II Digital Nomad II Virtual PR agent II Social Influencer II Specialized in influencer marketing II Loves to travel and meet new people ll For collaborations, send me an e-mail!

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedIn

3 Comments Leave a comment

  1. Hedwich maart 4, 2016 Subscriber

    OMG wat heb ik weer regelmatig moeten lachen tijdens het lezen van jouw blog! Hilarisch gewoon. En dan realiseer ik mij hoezeer ik dat mis. Maar zo’n blog maakt alles goed haha. Het is zo ontzettend fijn om te lezen dat jij het zo enorm naar je zin hebt en dat jij zoveel meemaakt! Hier heb je jaren van gedroomd en nu is het werkelijkheid. Je hebt weer ontzettend leuk geschreven en ik herken Manuela er enorm in. Hahaha ik hou van jouw humor! (Van wie zou je dat hebben? ?) dit weekend gaan we weer gezellig Skypen. Ik kan niet wachten. Alvast een fijn weekend poppie ?

  2. Germaine maart 4, 2016 Administrator

    Nou, bedankt voor het compliment hoor lieverd πŸ™‚ Ik heb wederom om je echte ‘Manuela’ dingetjes moeten lachen. Zie je al helemaal die beker volscheppen whahaha….Nog maar drie weekjes en dan ben ik er. Gaan we lekker samen de boel verkennen en vooral veel lol hebben xxx

  3. Carolien maart 4, 2016 Subscriber

    Hallo meis, wat lezen jouw verhalen , ja ze zijn idd wel wat lang?, lekker weg. Je bent al aardig ondergedompeld in de Amerikaanse cultuur, leuk! Fijn dat je het zo naar je zin hebt en je eigenlijk niks mist. Enne…….tuuuurlijk doe jij je werk geweldig, ???? dat wisten wij allang. Veel plezier met je nieuwe vriendinnen en we blijven je volgen ????

Leave your comment