#ManuInSF: Driving down highway 1!

Na elke keer zo’n lang artikel te tikken heb ik besloten om elke week een update te doen als ik veel te vertellen heb, omdat het anders echt te lang wordt. Vandaag dus een week update, aangezien mijn lieve vriendin Maud in the city is en we natuurlijk samen veel leuke dingen hebben gedaan! 🙂 

Voordat Maud op donderdag zou aankomen, had ik nog genoeg te doen! Flink wat dingen inhalen voor school en wat andere klusjes. Daarnaast was het ook loeidruk op het werk, aangezien ik een aantal taken van Selby heb overgenomen. Het is tof dat ik nu ook wat sales taken krijg, alleen maar leuk om ook verder te leren buiten mijn vakgebied!

Donderdagmiddag kwam Maud aan. Dit was voor mij nogal een hectische dag, want ik had die dag een team uitje, aangezien er veel op het werk gebeurd was om over te praten. Dit team uitje was nogal saai, want eerst gingen we bespreken hoe het financieel gegaan is de afgelopen maanden en of we onze doelen hadden bereikt. Dit duurde ongeveer 2 uur en ik heb niet echt opgelet, want ik was te druk met Maud bezig. Zij zou namelijk vanaf het vliegveld met de BART trein naar het dichtsbijzijnde station in Oakland komen en vanaf daar zou ik een Uber voor haar bestellen. Het was nogal een gedoe, maar gelukkig is alles goed gekomen! Na de bespreking hadden we nog een korte Happy Hour, maar gelukkig kon ik om 4 uur weg. Maud was gelukkig goed opgevangen door mijn gastgezin (thank god) en zat al lekker te genieten in het zonnetje. Het was ontzettend fijn om haar weer te zien en te knuffelen!! God wat heb ik toch leuke vriendinnen 😀 Het was ook raar om haar daar te zien zitten in mijn Amerikaanse achtertuin, maar al gauw voelde het weer vertrouwd! Na flink wat gekletst en wat gegeten te hebben, besloten we een filmpje te kijken samen. Maud slaapt in de kelder, wat heel luguber klinkt, maar in de meeste Amerikaanse huizen zijn er slaapkamers in de kelder. Hier hebben we samen op haar bed een filmpje gekeken om even in alle rust te kijken. Niemand komt eigenlijk in de kelder, behalve Frank aangezien zijn kantoor daar zit, dus het is er lekker rustig en we kunnen gewoon lekker kletsen en lachen samen zonder iemand te storen. Maud was natuurlijk kapot na haar lange reis en lag te knikkebollen toen we de film aan het kijken waren. Na 20 minuten hebben we de film dan ook maar stopgezet en zijn we beide naar bed toe gegaan.

De volgende dag moest ik natuurlijk gewoon weer naar stage, maar Maud kwam in de middag gezellig langs bij mij op het kantoor! Ze heeft het kantoor even kort gezien en daarna hebben we een bagel gehaald en hebben we gezellig samen geluncht bij Lake Merrit. Het was fijn om even buiten te zijn (op stage was het niet normaal druk) en gewoon lekker te kletsen in het Nederlands. Helaas moest ik na een half uurtje weer weg, want er was nog genoeg werk te doen. De oprichters zijn namelijk naar Haïti geweest en hebben veel filmmateriaal van hun trip daar en de moringa boeren. Aangezien niemand het materiaal kon editen (of ze moesten veel geld betalen voor een professionele editor) heb ik het op mij genomen. Het was niet moeilijk en wel heel leuk om te doen, maar de deadline was heel strak dus dat gaf wel wat stress. Ik heb drie videos gemaakt, waarvan je twee hier kunt bekijken.

Paula en Sydney waren die vrijdag vertrokken naar Boston voor een weekend om hun familie te zien en om te kijken naar de marathon. Wat een rust!! Het was heerlijk om alleen met Frank te zijn op vrijdagavond want hij is heel relaxed en rustig. Maud en ik hebben gezellig een pizzaatje gegeten en lekker gekletst over het weekend wat we zouden gaan hebben. Dat weekend zouden we namelijk een roadtrip gaan doen met Selby en Paige, en zouden we een nachtje slapen in een tipi in the Big Sur! Die avond hebben we samen een fijne roadtrip playlist samengesteld op Spotify en hebben we gewoon gerelaxed. Een heerlijke vrijdagavond!

Een lekkere cupcake om te vieren dat Maud in de VS is!
Een lekkere cupcake om te vieren dat Maud in de VS is!

Zaterdagochtend was het dan zover… tijd om naar the Big Sur te gaan! 😀 Maud en ik hadden er kei veel zin in en al vroeg vertrokken we naar het BART station om daar Selby te onmoeten. Selby was ook super enthousiast en de treinreis naar Fremont (van ongeveer 40 minuten) was dan ook zo om, aangezien we met z’n drieën enthousiast over het weekend aan het praten waren! In Fremont zou Paige ons oppikken om samen naar het vliegveld van San José te rijden, omdat we daar een cabrio hadden gehuurd. We zouden dan met de cabrio naar the Big Sur rijden over Highway 1 (een bekende weg langs de kust van Californië) en in the Big Sur slapen in een tipi. Eenmaal aangekomen op Fremont was Paige er nog niet. Toen kreeg Selby opeens een smsje van Paige, waarin stond dat ze niet goed was geworden van de antibiotica die ze slikte (tegen een bacterie die ze had) en dat ze om de 10 seconden boven de WC stond. Ze kon ons dus niet ophalen en had dit al sinds een uur of 7. Het was toen 10 uur en Selby, Maud en ik waren gelijk gedreprimeerd. Hoe kan ze nou ziek zijn? En waarom vertelt ze dit nu pas? Na heel wat over en weer gesms kwamen we tot de conclusie dat Paige echt te ziek was om ons op te halen. Ze wilde graag dat wij die kant op zouden komen met de Uber, maar dat zou ons 20 dollar kosten en dat zagen we niet zo zitten. Ik snapte sowieso niet waarom we die kant op moesten komen, want ziek is ziek. Wat zou het helpen als we daar zouden zitten? Dan hadden we alsnog moeten wachten..

Maud en ik waren best wel gedeprimeerd, aangezien we zoveel zin hadden in het weekend! Ik wist ook echt even niet wat we moesten doen, want de Airbnb voor de tipi was al betaald en Paige had de auto geregeld en zou rijden. Na even overlegd te hebben zei ik tegen Selby dat ze Paige maar moest bellen. Eerst wilde ze niet bellen, want ze was continu aan het overgeven, maar aangezien ze om de 20 seconden een smsje verstuurde, vond ik dat ze net zo goed kon bellen. Aan de telefoon besloten we maar dat Paige niet meer mee zou gaan dat weekend. Ze was zo beroerd en zat continu op het toilet, dus een weekend roadtrippen zou dan echt niet kunnen. We besloten om met een Uber naar het vliegveld van San José te gaan en zelf de auto te regelen die Paige geboekt had. De sfeer in de Uber was nogal bedrukt, want het niet mee gaan van Paige was niet echt een unanieme beslissing.. Maud, Selby en ik vonden het de beste beslissing aangezien wij wel gewoon een leuk weekend wilden, maar Paige vond dat natuurlijk niet..

Eenmaal bij het vliegveld aangekomen hadden we weer contact met Paige. Het was 30 minuten later en ze voelde zich opeens weer helemaal goed en wilde graag mee. Wij zouden haar dan wel even moeten oppikken met de auto nadat we die geregeld hadden. Ik vond dat onzin aangezien San José op de route ligt naar the Big Sur en we anders weer 30 minuten terug moesten rijden, om vanuit Fremont weer terug te rijden richting the Big Sur. Ook hadden Maud en ik eigenlijk al niet meer zo zin dat ze mee zou gaan, want we waren allebei een beetje chagrijnig dat ze zomaar af zei. Ik bedoel: ze wist rond een uur of 7 al dat ze ziek was en vermeldde dat pas toen wij ernaar vroegen toen we op het BART station in Fremont stonden? Lekkere timing.. Daarnaast had Maud Paige natuurlijk nog niet ontmoet, dus zij had ook al gelijk een slechte indruk van haar.. Ik zei tegen Selby dat ze maar tegen Paige moest zeggen dat ze óf een Uber naar het vliegveld moest nemen óf maar niet mee moest gaan. Aan de telefoon vertelde Selby dit tegen Paige en die ging helemaal over de rooie. Ze vond het belachelijk dat we haar niet op wilde halen en we waren slechte vriendinnen. Toen hing ze op en heeft ze nog flink wat haat smsjes gestuurd naar Selby, dus toen waren we er al helemaal klaar mee! Dooeeeeeei Paige! Wij gaan wel lekker zonder jou!

Na een wat stroef begin is het uiteindelijk gelukkig wel een heel leuk weekend geworden! De cabrio was er helaas niet meer, de mensen voor ons hadden hem namelijk niet teruggebracht. Dit vonden wij eerlijk gezegd niet erg, want Paige had de cabrio alleen voor 1 dag geregeld wat nog duurder was dan een gewone auto voor 2 dagen! Doordat de cabrio er niet was kregen we nog een tegoedbon van $100, waardoor we de auto uiteindelijk voor noppes konden huren! Ook kregen we nog een upgrade, dus wij waren allang blij! 🙂 Ik had betaald met mijn creditcard, maar Selby zou gaan rijden, omdat ik mij nog niet zeker genoeg voelde om te rijden hier in Amerika. Het eerste uurtje was een hel op de weg, aangezien in San José altijd flink veel file staat. Ook moest ik even kijken hoe we precies moesten rijden (gelukkig hadden we een navigatie) en was het even hectisch. Eenmaal op de juiste weg konden we weer wat relaxen en konden we ook het hele gedoe met Paige achter ons laten. We deden de the Big Sur roadtrip playlist aan en hebben heerlijk gedanst, gelachen en natuurlijk gezongen in de auto!

Helaas geen cabrio, maar deze auto was ook prima!
Helaas geen cabrio, maar deze auto was ook prima!
Roadtrippin'
Roadtrippin’
Samen met Maud! Ik ben zo blij dat ze er is!!
Samen met Maud! Ik ben zo blij dat ze er is!!

Onderweg was het uitzicht zo óntzettend mooi! De Highway 1 is oprecht een fantastische route om te rijden. Onderweg zagen we de meest mooiste stranden en de kustlijn was geweldig! Ook binnenlands waren de bossen en al het groen schitterend! Selby was blijkbaar ook van het uitzicht aan het genieten want inmiddels waren we op de andere rijweg beland, door een flinke ruk aan het stuur te geven leven we nu nog, maar dat was echt niet grappig!! De minuten erna waren Maud en ik nog steeds in shock dat we zojuist de dood in de ogen keken – of eigenlijk het tegemoet komende verkeer – (ja mama dit gebeurde echt… sorry..) en besloten Maud en ik dat er altijd iemand van ons ook op de weg zou letten, want Selby konden we niet meer vertrouwen!! 🙁

Bij the Big Sur aangekomen stonden we versteld van de prachtige kustlijn en van het mooie kampeergebied waar onze tipi stond. Selby had de tipi via Airbnb geregeld, dus na een welkom van de gastheer en gastvrouw konden we naar de tipi. Maud en ik zagen nergens WC hokjes staan, dus we vroegen netjes aan de bewoners waar we de WC konden vinden. Zegt de eigenaresse “You can pee where ever you like!” We waren dus TOTAAL back. to. basic. Er was wel ergens een WC, maar dat was een gat in een ton waar je de behoefte kon doen want er was ook WC papier. Perplex keken Maud en ik elkaar aan toen we dat zagen! Allebei houden we erg van schoon (Maud heeft zelfs een beetje smetvrees) en zijn we echte luxepaarden, dus hier waren we niet aan gewend! We zouden naar de zee gaan, dus Maud en ik hielden onze plas maar op om het dan maar in de zee te deponeren… Selby was integendeel helemaal op haar plek. Ze komt van het platteland en hier voelde ze zich dan ook helemaal thuis! Ze stond zowat te stuiteren voor onze tipi, zo leuk vond ze het! Onze tipi was erg gezellig met een vuurplaats binnenin en een queensized bed. Heel schattig allemaal! We hebben ons gauw omgekleed en liepen naar de zee. Wat is de zee hier mooooi! Echt prachtig. We hebben met z’n drieetjes op een rots aan zee gezeten (helaas konden we nergens echt de zee in door de sterke stroming) en hebben we gekletst over hoe mooi het hier wel niet was! Op een andere rots waren de eigenaren van het kampeergebide yoga met elkaar aan het doen en ze deden allemaal zulke rare yoga poses samen dat het bijna seksueel leek haha! De bewoners zijn echte mensen van de natuur. Ze koken op vuur, ze hebben geen douche (waarschijnlijk wassen ze zich in de zee of rivier???), leven van het land en hebben nog nét internet zodat ze gasten via de Airbnb website kunnen ontvangen. Een echte oervrouw en oerman in mijn ogen dus…

Na gezellig te hebben gezeten was het tijd om het eten klaar te maken. Hoogstwaarschijnlijk zouden er geen lampen in de “keuken” zijn, dus we besloten om voor het donker onze pasta klaar te maken. Dit was het moment waarop Maud en ik al helemaal niet meer wisten waar we het moesten zoeken. We hebben het snijwerk gedaan op houten tafels (die onder de spinnenwebben zaten), we hebben gekookt op een kampvuur en we hebben ons eten op vieze borden en met vies bestek gegeten dat we vonden in één van de met spinnenweb behangende kasten! OH MIJN GOD!? WAAR WAREN WE BELAND?!! Zoals verwacht was Selby helemaal in haar element dus die stond al lekker te koken en was nergens vies van. Ze keek smullend naar een vieze soep die de bewoners hadden gemaakt terwijl Maud en ik blikken uitwisselden. Wat is het dan toch heerlijk om een goede vriendin bij je te hebben die precies weet wat je bedoelt met één blik! 😉 Ik had het te doen met Maud, want zij heeft nog een ergere smetvrees dan ik, maar ik had het er ook moeilijk mee. De bewoners keken me ook aan alsof ik één of ander dom blondje was, dus ik heb me er redelijk snel overheen gezet en heb mijn bord leeggegeten. Maud had moeite met elke hap en ik coachte haar dat ze niet moest denken aan wat we nu in hemelsnaam aan het doen waren! Zij heeft toen ook redelijk wat kunnen eten van haar bord. Als ik er nu aan terug denk moet ik erg lachen, want oh mijn god wat was het smerig en wat hebben wij ons er erover heen moeten zetten! Maar oh, wat was het ook leuk! Maar dan wel voor één nacht haha 😉

Na het eten heeft de man des huizes het kampvuur voor ons aangemaakt. Eerst probeerden we het binnen in de tipi, maar de wind stond niet goed dus het werd één groot rookhok. Toen hebben we buiten het kampvuur maar aan gemaakt. Die avond hebben we heerlijk aan het kampvuur gezeten en hadden we het lekker warm. Met marshmallows aan takjes (ja letterlijk de takken van bomen) en lauwe witte wijn in onze waterflesjes -lekker back to basic- hebben we heerlijk onder de sterrenhemel tot diep in de nacht gekletst. Wat was het gezellig! Dit was zeker één van de avonden die voor altijd bij mij blijven, want het was zo’n bijzonder moment! Echt een Amerikaans kampvuur, onder de sterrenhemel terwijl we marshmallows roasteren, heerlijk! Die nacht hebben we met z’n drietjes in het queensize bed gelegen en ik lag in het midden. Niet ideaal natuurlijk, maar zo we hadden het tenminste warm en kon iedereen in het bed liggen (maar goed dat Paige er niet bij was). Die nacht heb ik wel echt rot geslapen, want ik kon me nauwelijks bewegen (omdat ik in het midden lag), maar gelukkig heb ik wel wat uurtjes kunnen maken.

Bivakkeren in the Big Sur, verstand op nul!
Bivakkeren in the Big Sur, verstand op nul!

Om 6:30 uur waren Maud en ik echt klaarwakker door het daglicht en zijn we maar uit de tipi gegaan. We zijn naar de kust gelopen en hier hebben we heerlijk rustig gezeten aan de zee. Het was heerlijk om zo wakker te worden, met het geluid van de golven op de achtergrond, starend naar de zee…

Als ontbijt namen Maud en ik onze leftover bagels van de dag ervoor en rond 8 uur hebben we Selby gewekt. Die lag nog steeds in coma, maar Maud en ik waren inmiddels behoorlijk klaar om onze tipi te verlaten! We hadden allebei echt zoiets van: dit was prima voor een nachtje, maar nu willen we gaan! Selby was het daar alleen niet helemaal mee eens, want nadat ze terugkwam van de “keuken” vertelde ze dat de bewoners bananenpannenkoeken aan het maken waren voor iedereen. En als je Selby kent, dan weet je dat ze gek op eten is, vooral als het gratis is. Dus zij moest daar natuurlijk wel wat van eten! Ongeveer 1,5 uur en vieze/aangebrande “healthy” oat bananenpannekoeken later, waren we dan eindelijk klaar om te gaan…

Maud en ik hadden al besproken dat ik zou gaan rijden, want na die bijna-dood ervaring met Selby stonden we nou niet echt te juichen om haar weer achter het stuur te hebben.. Gelukkig mocht ik ook de auto besturen omdat mijn naam ook op de huurovereenkomst stond, dus dat kwam goed uit. Ik vertelde Selby enthousiast dat ik toch echt ook wel die Highway 1 wilde rijden (eerlijk: het is sowieso iets wat op mijn bucket list stond) en ze leek opgelucht dat ik wel wilde rijden. Uiteindelijk heb ik die hele dag gereden en het was heerlijk! Lekker relaxed en zo kon Maud ook gewoon van het uitzicht genieten zonder dat ze de kans liep om de klif af te rijden haha 😉 Die dag zijn we eerst naar het Julie Pfeiffer Park gegaan, waar we zijn wezen hiken. Hier was het onbeschrijfelijk mooi! De zee was echt super helderblauw en de stranden wit. Wat had ik hier graag willen zwemmen… Helaas kon dat niet. Na het hiken zijn we ergens bij een strand gestopt om even lekker relaxed te liggen aan zee. Ook hier mochten we hier helaas niet zwemmen, dus dat was wel jammer aangezien het zowel de zondag als de zaterdag iets van 28 graden was..

Rond een uur of 3 besloten we weer verder richting het vliegveld van San José te rijden. In de Uber richting het BART station en vanaf daar weer naar huis waren we met z’n drieën super stil want we waren alledrie bekaf. We hebben nog wat herinneringen opgehaald, maar verder hebben we gewoon wezenloos voor ons uitgestaard. Ik had nogal nekpijn en hoofdpijn van die stomme airco. Ik ben geen fan van airconditioning, want bij mij zorgt het altijd voor een stijve nek en dat resulteert in hoofdpijn. Eenmaal aangekomen bij mijn gastgezin hebben Maud en ik gauw nog wat gegeten, foto’s bekeken en herinneringen opgehaald, en toen zijn we lekker op tijd naar bed gegaan. Het Big Sur avontuur was helaas over..

Onwaarschijnlijk mooi!
Onwaarschijnlijk mooi!

Die maandag had ik echt een kater van het leuke weekend. Hoe kon ik na zo’n vakantie gevoel (het was echt een mini-vakantie voor mij) nou weer gaan werken?! Die week was ik overdag op het werk te vinden en Maud in San Francisco. Op woensdagavond zijn we samen naar The Cheesecake Factory gegaan, want na al mijn verhalen wilde Maud hier natuurlijk ook eten! Grappig weetje: Germaine dacht dat je hier alleen cheesecake kon eten omdat het The Cheesecake Factory heet. Op zich niet zo gek bedacht, maar je kunt hier dus alles eten wat je wilt én natuurlijk ook cheesecake, Germaine hihi! 😉 Maud en ik hebben hier lekker gegeten en gekletst over de dingen die ze al had gedaan in San Francisco. We namen twee soorten cheesecake naar huis: Godiva (chocolade natuurlijk) en Red Velvet (Maud ultimate fave). Thuis hebben we saampjes de Red Velvet gedeeld.

Die donderdagavond stond vooral in het teken van onze spullen pakken (en the Godiva opeten hihi), want die nacht zouden we naar Las Vegas vertrekken! In mijn volgende update lees je meer over ons weekend in Vegas 🙂

Wil je op de hoogte blijven van mijn avonturen? Volg me dan op Instagram of via mijn speciale hashtag #ManuInSF

Love,

Manuela

Germaine

Germaine

Ik houd van reizen, schrijven en fotograferen. II Digital Nomad II Virtual PR agent II Social Influencer II Specialized in influencer marketing II Loves to travel and meet new people ll For collaborations, send me an e-mail!

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedIn

4 Comments Leave a comment

  1. Germaine mei 1, 2016 Subscriber

    Hahaha, daar is ie hoor……Germaine’s Cheescakefactory blunder ?
    Fijn dat je het zo leuk hebt gehad saampjes! En naast je mam ben ik óók blij dat je het avontuur hebt overleefd!!! Met wie moet ik anders Mimosa Friday’s gaan vieren ?
    Ben benieuwd naar de volgende Vegas update xxx

  2. Hedwich mei 1, 2016 Subscriber

    Poppie wat een heerlijk verhaal weer! Pffff ik kreeg het wel benauwd toen ik las van jullie bijna ongeluk! Ik zeg altijd; alles weten maakt ook niet gelukkig, in dit geval is dat zeker zo! Gelukkig kun je het na vertellen!
    Haha en buiten je behoefte doen in de natuur is niet echt jou ding. Gisteren hadden we het er nog over met Gerben en Renate ???? Maar wat een ongelooflijk mooie ervaring en avontuur is dit geweest zeg! En weet je wat het leuke is? Wij gaan dit met z’n drietjes ook doen ? Daar hebben we zo’n zin in!
    En wat heerlijk dat je dit met Maud kon meemaken! Super fijn!

    Ik ben weer benieuwd wat voor nieuws jij bij de volgende update hebt. Blijkbaar vertel je niet alles ?

    Dikke tút ?

  3. Jelle mei 1, 2016 Subscriber

    Wat een leuk verhaal? Ik moest erg lachen. Vroeger vond je het verschrikkelijk om in de natuur te plassen, haha. Je plaste liever in jouw broek. Wat fijn dat je het zo naar jouw zin heb gehad met Maud.. Fantastisch om zo’n vriendin te hebben waar je dit soort bijzondere momenten mee kunt delen. Ik verheug mij nu al op onze vakantie. Nog maar 8 weken. Doe wel voorzichtig. ??

  4. Carolien mei 1, 2016 Subscriber

    Hallo lieffie, het is maar goed dat wij, lees ouders, niet alles weten. We zouden ons constant zorgen maken?. Wat vliegt de tijd, al over twee maandjes zijn jullie al onderweg met z’n 3tjes in California. Geniet nog maar van die laatste paar weken , xxxx

    Carolien en Mike ???

Leave your comment