#ManuInSF: exploring the Grey's Anatomy city!

Daar ben ik weer met een nieuwe update! Dit keer over m’n weekend in Seattle, the city of Grey’s Anatomy! Het is weer een lange update, zoals jullie nu wel van me gewend zijn haha…

De week na een weekendje rustig aandoen was alles behalve rustig. Het was een drukke week waarin veel gebeurde en veel moest gebeuren, waardoor ik weinig aan sporten toe kwam en elke dag later naar huis ging dan gepland. Ik was dan ook blij dat ik dat weekend naar Seattle toe kon, om even lekker bij te komen. Ik zou donderdagavond om half 9vertrekken vanaf het vliegveld in San Francisco zodat ik drie volle dagen in Seattle kon verblijven. Ik zou daar logeren bij Madison, één van de dochters van mijn gastgezin die daar is blijven wonen nadat ze afgestudeerd was aan Seattle University. Op zondagavond rond een uurtje of 8 zou ik dan weer terug vliegen naar San Francisco. 

De donderdag was een veels te drukke dag. Ik moest nog allemaal dingen afronden omdat ik er vrijdag niet zou zijn en doordat ik op het laatste moment ook nog allemaal dingen op mijn takenlijst kreeg, verliet ik ook toen het kantoor later dan gepland. Gelukkig had ik thuis mijn koffer al gepakt en had ik nog een klein uurtje voordat Paula mij naar het vliegveld zou brengen. In de auto hebben Paula en ik gezellig gekletst terwijl ik in mijn hoofd nog bezig was met het lijstje van werk af te gaan, of ik echt wel alles gedaan had en of ik nog dingen moest doen. Ik was er dan ook totaal niet met mijn hoofd bij.. We waren dan zo bij het vliegveld en nadat ze me had afgezet had ik nog genoeg tijd. Ik liep naar de security en toen de security guard mijn ticket scande verscheen er een error. De security guard keek me aan en zei: “Oh dear, you are at the wrong airport!” Ik keek hem aan met grote ogen en zei: “Pardon me?” Hij: “This is Oakland, you need to be at San Francisco” Ik: “Oh f*ck, my host mom dropped me off at the wrong airport then. Thank you!” Ze gaven me nog de tip om bij de service desk te proberen om mijn vlucht te veranderen met vertrek vanaf Oakland, maar bij de service desk aangekomen bleek dat er geen vluchten meer waren die avond naar Seattle. Shit! Echt iets voor mij op zo’n dag… Inderdaad, Paula en ik hadden niet echt kortgesloten vanaf welk vliegveld ik moest vertrekken, dus dit was gewoon domme pech! Ook dom van mij dat ik niet doorhad dat dit tripje maar 10 minuten duurde in plaats van 30 minuten en dat we geen enkele brug over zijn gekomen. Domme ik! 🙁 Ik had die dag veel aan mijn hoofd en was helaas dus niet aan het opletten…

Vroeger zou ik misschien in paniek geraakt zijn, maar dat hielp me niet echt verder dus ik probeerde er positief naar te kijken. Ik bestelde een Uber, maar die zou er 8 minuten over doen en ik had nog 40 minuten voordat ik moest boarden, dus die tijd had ik niet. Ik sprong dus maar een taxi in, om op die manier zo snel mogelijk op San Francisco Airport aan te komen. De taxi was een versleten auto met een rare bestuurder die zijn gordel niet omdeed. Hij reed ook alles behalve veilig, maar gelukkig reed hij door dus mij hoorde je niet klagen. De laatste minuten van de taxirit beet ik wel zowat op mijn tong aangezien ik nog 15 minuten had en we in eerste instantie de goede terminal niet konden vinden! Gelukkig vonden we de terminal eindelijk en toen ik hem moest betalen kon ik mezelf wel voor de kop slaan wat ik neer moest leggen (het vierdubbele dan een Uber rit), maar goed het was het waard en ik was veilig en snel aangekomen op SFO. Bij SFO raden ze je altijd aan om echt op tijd te komen, aangezien de rij voor de security altijd één grote ramp is en je lang moet wachten. Helaas was dat ook nu weer het geval.. Gelukkig had ik snel even gekeken bij welke gate ik moest zijn en zag ik tot mijn geluk dat het vliegtuig een half uur vertraging had. Ik had dus een half uur langer, want we zouden pas later gaan boarden. Een geluk bij een ongeluk! 🙂 In de rij stond ik met de man voor mij te praten, want hij stond net als ik zenuwachtig van het éne been op het andere been te hinken (aangezien de rij zo lang duurde). Hij moest zijn vliegtuig halen naar Parijs en hij had hetzelfde probleem als ik, hij stond alleen bij de verkeerde terminal en zijn vliegtuig zou ook om half 9 vertrekken. Toen kwamen we op het punt dat dit de internationale terminal was en hij vroeg of ik wel de goede terminal had, aangezien ik naar Seattle moest. Oh nee he…. Hij hield mijn plek bezet terwijl ik naar de service desk van Alaska Airlines rende. Ik legde het verhaal uit en of ik wel bij de goede terminal was. De stewardess hielp me heel vriendelijk, printe het ticket voor mij uit en zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken, door de vertraging zou ik het wel redden. Gelukkig! Eenmaal teruggekomen bij de rij zag ik de man niet meer staan. Hij stond inmiddels al achter de poortjes en had zijn ticket al aan de security guards laten zien. Shit! De rij was nog langer dan eerst en ik was echt niet van plan om weer achteraan te gaan staan. Ik liep naar de security guards toe, legde uit dat mijn vriend al verder in de rij stond. Enthousiast zwaaide ik naar hem en hij zwaaide ietwat ongemakkelijk terug en maakte “kom hier” gebaren. De security guard draaide met haar ogen en toen mocht ik gelukkig voor alle andere mensen achter de poortjes. Ik kreeg allemaal nasty looks van de overigen in de rij, maar ik moest en zou voor hun moeten, dat was naar mijn mening ook alleen maar eerlijk. Thank you vreemde man, nu ga ik tenminste mijn vliegtuig halen! 🙂 Ik knikte vriendelijk naar hem. Gelukkig ging de rest van de rij snel en kon ik op tijd naar mijn gate lopen. Ik zou echt met 10 minuten speling op tijd zijn geweest voor het boarden van mijn vlucht op de oorspronkelijke tijd, maar door de vertraging was ik nu helemaal op tijd. Er stonden al ontzettend veel mensen te wachten en met een rood hoofd van het rennen zat ik uit te puffen op een bankje. Uiteindelijk had de vlucht een uur vertraging, maar hé ik had het tenminste gered!

De vlucht naar Seattle was perfect. Ik zat lekker bij het raam met een muziekje op bij te komen van de drukke werkweek en deze dramatische wending haha. De Amerikanen zijn trouwens ook erg service gericht. Zo krijg je altijd een snack en wat te drinken tijdens de vlucht, zelfs korte vluchten, dit is inclusief je vliegticket. De vertraging werd uiteindelijk redelijk ingehaald en om 23:15 uur landden we op het vliegveld in Seattle. Vanaf daar liep ik door naar de plek waar ik een Lyft kon bestellen. Dit was heel handig gedaan, dit was een speciale plek waar alle mensen voor Lyft en Uber konden worden opgepikt. Aangezien Madison voor Lyft werkt, voelde ik me wel soort van verplicht om een Lyft te bestellen. Ik had een aardige taxi chauffeur, zoals altijd bij Lyft, en binnen 25 minuutjes stond ik voor het appartementencomplex van Madison. Een ontzettend mooi en oud gebouw. Dit zou de eerste keer zijn dat ik Madison zou ontmoeten, na wel wat heen en weer gesms’t te hebben natuurlijk. Madison was heel vriendelijk en gaf me een warm welkom, ondanks dat het alweer kwart voor twaalf ’s avonds was. Ze heeft een leuke studio met mooie karakteristieke kenmerken, waaraan je kunt zien dat ze in een oud gebouw woont. Ze heeft ook een ontzettend lieve kat, Lucie. Na even gekletst te hebben, was het tijd om te gaan slapen. Madison moest die volgende dag gewoon weer werken en ik merkte dat ik ook best wel moe was. Madison heeft dus een studio, met een aparte keuken en badkamer. Ze heeft haar bed dus in de woonkamer staan en ik sliep op haar slaapbank, wat trouwens prima was! Het was een goed bed. Het enige waar ik echt aan moest wennen was dat Lucie natuurlijk daar ook rondloopt. Ze heeft de gekke gewoonte om soms gewoon uit het niets rond te rennen, dus daar werd ik af en toe wel wakker van. Gelukkig heb ik die nacht wel redelijk geslapen!

#ManuInSF
Lucie – Madisons kat

De volgende ochtend was Madison al vroeg de deur uit voor haar werkdag bij Lyft. Ze nodigde me uit voor de lunch, maar ik wilde liever zelf eerst Seattle verkennen om haar daarna te treffen na werktijd bij haar kantoor. Na nog eventjes in bed te hebben gelegen, ben ik om 10 uur op pad gedaan. Madison’s studio heeft echt de perfecte locatie. Het is super dichtbij downtown Seattle en daarnaast is alles in Seattle goed te doen per voet. Ideaal voor mij dus!

Al lopend ging ik naar the Columbia tower. Madison tipte mij dat dit echt haar favoriete plek is in Seattle en dat het uitzicht zelfs beter is dan the Space Needle. Voor de mensen die Grey’s Anatomy kijken of kennen, the Space Needle is altijd het gebouw wat je ziet in het begin van de show, de hoge toren met die bol. De wandeling naar de toren was echt heerlijk. Het was prachtig weer! Ik had mazzel, want de meeste mensen zien Seattle in de regen. Het was heerlijk warm, 26 graden en volop zon. Na een korte wandeling stond ik voor the Columbia tower. Het zag eruit als een groot kantorenpand (wat heeft Seattle trouwens ook veel wolkenkrabbers) dus ik wist niet of ik hier wel goed was. Gelukkig hielp Google me een handje en begaf ik me in het gebouw met de lift naar de 73e verdieping. Dit is niet de allerhoogste verdieping van het gebouw, want dat is alleen toegankelijk voor clubleden. Maar de 73e verdieping is ook niet verkeerd hoor! Mijn maag draaide zich om toen we omhoog klommen naar deze verdieping. Het uitzicht was adembenemend. Je kunt helemaal rondlopen op de verdieping, waardoor je 360 graden kunt zien van Seattle. Het uitzicht was geweldig en mijn hart maakte een sprongetje toen ik de bekende Space Needle in de verte zag. Het blijft bizar dat ik nu echt in de stad ben van één van mijn favoriete TV series. Het uitzicht was geweldig. Het is bijzonder dat je vanaf daar de wolkenkrabbers van Seattle kan zien, the freeway, het water en de eilanden, maar ook de bergen met sneeuw op de bergtoppen. Wat een prachtig landschap en uitzicht!

Na even gezeten te hebben en te hebben genoten van het prachtige uitzicht, ben ik weer naar beneden gegaan naar de 43e verdieping. Daar zit namelijk de hoogste Starbucks van de wereld gevestigd en daar moest ik natuurlijk wel even een cappuccino bestellen! Ik heb daar even gezeten, genietend van het prachtige uitzicht terwijl ik aan mijn Starbucks mok nipte. Ik ben gewoon in Seattle! Yay!

#ManuInSF
The Columbia Tower
#ManuInSF
Uitzicht vanaf the Columbia tower. In dit verte zie je the Space Needle.
#ManuInSF
Cappuccino drinken bij de hoogste Starbucks van de wereld!

Na dit prachtige uitzicht te hebben gezien, besloot ik naar een andere bekende bezienswaardigheid van Seattle te gaan, Pike Place Market. Van mijn collega Anne had ik wat goede tips gegeten voor lekker eten op deze markt. Hier heb ik even rondgelopen en ben ik wat kraampjes ingeweest. Hier is ook de allereerste Starbucks van de wereld te vinden, dus hier was het lekker druk. Ik ben de Starbucks niet ingeweest, want ik vond het de drukte niet waard. Na nog even bij het water te hebben gezeten en te hebben gezocht naar de eettentjes die Anne me had aangeraden, besloot ik om naar een ander eettentje te gaan dat Anne me ook had aangeraden. Ik vond het te druk op Pike Place Market zo op de vrijdag en overal stonden dan ook rijen. Ze tipte me om naar Toulouse Petit te gaan, waar volgens haar alles lekker was! Dit eettentje was vlakbij de Space Needle, dus dat kwam goed uit!

Het eettentje was perfect! Het was lekker rustig en het eten was heerlijk. Ik had een mooi plekje aan het raam (yay voor alleen eten!) en ging voor een mimosa en een lekkere sandwich. Ik had uitzicht op de Space Needle dus mijn lunch kon niet meer stuk! Na heerlijk gegeten te hebben (en flink veel gegeten te hebben), wandelde ik verder naar the Space Needle. Voor de needle was er een groot park waar veel mensen aan het picknicken waren in de zon. Even verderop was er een grote bol dat (dichterbij) een fontein bleek te zijn. Dichterbij gekomen, bleek het een waterattractie te zijn waar allemaal kinderen met hun ouders aan het spelen waren. Erg leuk om te zien en de fontein was gebaseerd op muziek, dus de beat bepaalde hoe de fontein ging. Hier heb ik ongeveer 2 uur gezeten. Het was zo lekker bij het water en het was leuk om mensen te kijken!

Na dit gezien te hebben, liep ik weer terug richting downtown Seattle, naar het kantoor van Lyft waar Madison werkt. Ze zat nog in een vergadering, dus toen ben ik maar weer even bij de Starbucks (ja ik ben verslaafd) gaan zitten om een ijskoffie te drinken. Madison smste me dat ze klaar was en ik ging het kantoor binnen. Wat een gaaf kantoor was het! Heel industrialistisch met een grote keuken en lange tafels met allemaal iMacs. Madison liet me het kantoor zien waarvan een lange wand roze (kleur van Lyft) geschilderd was. Ergens stond een bank met ene grote TV en de vergaderruimtes waren ook vet ingericht. Wat een super gaaf kantoor!! Ik ontmoette de collega’s van Madison (allemaal jonge mensen) en we dronken nog wat whisky op het kantoor terwijl we aan het kletsen waren. Wat een gave werkplek! Echt, Madison heeft super veel mazzel dat ze bij zo’n gaaf bedrijf mag werken.

Na een uurtje gezellig Happy Hour te hebben gehouden, gingen Madison en ik weer naar huis, want die avond zouden we naar een house party gaan van één van de vrienden van Madison. Thuis hebben we snel iets gegeten en hebben we ons klaargemaakt voor het feestje. Eenmaal bij het huis aangekomen ontmoette ik de bewoners van het huis, drie jongens die daar samenwoonden. Ze hadden echt een mooi huis en waren erg aardig. We waren één van de eersten, dus we hebben gekletst terwijl Madison en haar goede vriend aan het beer pongen waren. Al gauw werd het steeds drukker en ontmoette ik meer en meer mensen. Iedereen was ook extreem aardig en bijna iedereen was open om een gesprek aan te gaan. Terwijl de avond vorderde had ik de meest gekke gesprekken met mensen over Nederland. Zo was ik aan het praten met een meisje dat vertelde dat haar ex haar had laten vallen voor een Nederlands meisje (oh shit nu word ik daarmee geassocieerd). “She was so pretty, just like all Dutch girls” Ze vroeg me of Nederland een klein land was, waarop ik natuurlijk ja antwoordde. “Oh then maybe.. do you know that Dutch girl. Her name is Kim” Ik keek haar met grote ogen aan en vroeg me af of ze serieus was.. “Well.. Probably not the Kim you’re referring too, as there are 17 million people in the Netherlands” Ze begon te lachen toen ze realiseerde dat ze wel een erg domme vraag stelde. Zucht.. De meeste Amerikanen zijn niet echt heel helder..

Na een gezellige avond daar, besloten we nog de kroeg in te gaan. Ik had wat problemen met binnenkomen, aangezien ik mijn paspoort was vergeten, maar gelukkig konden Madison en ik ergens naar binnen sneaken. We zijn hier welgeteld 20 minuutjes geweest, toen gingen we alweer naar huis. Het was al half 2 en Madison bleef me maar vertellen hoe laat dat was. En dat was het ook. Tenminste voor Amerikaanse begrippen. De Amerikanen gaan meestal al om 9 of 10 uur naar bed en een feestje duurt meestal tot een uur of 12, dus dit was erg laat voor haar. In Nederland begint het pas leuk te worden om half 2…

#ManuInSF
Pike Place Market!
#ManuInSF
Bedankt voor deze goede lunchtip Anne!
#ManuInSF
Kijken naar hoe de kinderen spelen bij de waterattractie, met de Space Needle op de achtergrond!
#ManuInSF
Samen met Madison op de house party!
#ManuInSF
Playing beer pong!

Die volgende dag was het over met het mooie weer. Het was weer het Seattle zoals je het bekend staat – grijs en regenachtig. Nadat Madison en ik wat uitgeslapen hadden, gingen we eerst bij Odd Fellows brunchen. De favoriete brunchplek van Paula als ze Madison bezoekt, dus ik was benieuwd! We gingen beiden voor een Engelse muffin met scrambled eggs en dit was erg goed. Ik trakteerde Madison op deze brunch omdat ik het fijn vond dat ik bij haar kon logeren en voor haar gastvrijheid natuurlijk! Ik ben gek op de brunch traditie van de Amerikanen! 🙂 Iets wat ik zeker ga voortzetten in Nederland, met de welbekende mimosa’s haha!

Na lekker te hebben gebruncht zijn we nog naar Pike Market Place gelopen, om daar nog wat rond te dwalen. Zo gingen we een antiek winkeltje in waar we een tijdje hebben rondgekeken en waar Madison twee schilderijtjes heeft gekocht. Het was nog steeds k*t weer, dus het was niet echt ideaal weer om de stad te verkennen. Wel perfect weer om naar de Seattle Library te gaan! Dit scheen ook een mooi gebouw en bezienswaardigheid te zijn in Seattle, dus hier gingen we maar naartoe. Het was inderdaad een prachtig modern gebouw en ontzettend hoog. Het gebouw is ontworpen zodat het lijkt op een opengeslagen boek, maar eerlijk gezegd zag ik dat er niet zo in. Na nog wat door de stad te hebben gelopen gingen Madison en ik weer terug naar haar appartement om ons voor te bereiden op de avond…

Die avond was er evenement waar Lyft ook vertegenwoordigd was met een stand en Madison vroeg mij of ik het erg vond om mee te gaan en mee te helpen. Met een roze shirt en een korte introductie was ik zo omgetoverd tot een Lyft brand ambassador! Het was een evenement op de University of Washington, een bekende universiteit in Seattle. Wat een ontzettend mooie campus is dit zeg! Het gebouw is oud, waardoor het aanvoelde als Hogwarts van Harry Potter. Heel bijzonder om hier rond te mogen lopen! Het evenement was op het plein voor het hoofdgebouw van de universiteit. Het bleek een evenement te zijn dat gericht was op de Aziatische studenten, waardoor wij van Lyft ongeveer de enige blanken waren haha! Het was een superleuk evenement om te doen en ik vond het leuk om over Lyft te mogen praten, aangezien ik zelf ook fan ben van de app. Het was daarnaast ook relaxed om te doen, want we stonden vlak naast het podium van het evenement. De raarste optredens kwamen voorbij, zoals jongeren die een act deden met een diabolo, een act met trommels, een streestyle dance act, een act van een Aziatische Elvis Presley (ja serieus!!) en meer. We hebben ons dan ook zeker vermaakt daar haha! Rond een uurtje of 10 waren Madison en ik er wel weer klaar mee en gingen weer weer op huis aan. Na ons snel te hebben opgefrist, gingen we richting een bar waar we de collega’s van Madison zouden ontmoeten voor een drankje. In de bar hebben we onder het genot van een drankje gezellig gekletst. Het was een leuke avond! 🙂

#ManuInSF
Brunch bij Odd Fellows!
#ManuInSF
Op het evenement op de campus van the University of Washington!

Die zondagochtend stonden we weer vroeg op (7 uur), want Madison zou die ochtend een 8K lopen samen met twee collegaatjes van haar. Ze had mij ook gevraagd om mee te doen, maar ik had niet zoveel zin om 8K te lopen (wie wel?) en het was $40.. Ik moet nog wel op mijn geld blijven letten natuurlijk 😉 Het evenement was weer bij the University of Washington, dus met het openbaar vervoer gingen we weer richting de campus. Wat vriendinnen van een collega van Madison gingen ook mee lopen dus ze waren met een grote groep. Vanaf de brug heb ik Madison zien starten en ze deed het erg goed! Het hardloopevenement heet Beat The Bridge (net zoals het hardloopevenement in Arnhem) en het is de bedoeling dat je de eerste 3 mile (aka 5 km) in 20 minuten loopt, zodat je nog over de brug kunt. Als de brug open is, dan ben je te laat en dan moet je weer wachten tot ie omlaag gaat. Je kunt dan nog wel het parcour uitlopen, maar het gaat er natuurlijk om dat je de brug “beat” (beat the bridge). Dit was Madison gelukt en ze had de 8K in een nette tijd uitgelopen! Nadat iedereen gefinisht was, ging iedereen weer even naar huis om op te frissen en om 11 uur hadden we met alle meiden een afspraak bij een brunch plek bij het water. Hier was Madison helemaal lyrisch over, want ze hadden hier een echte “berry bar”! Ze raadde me dan ook aan om de pannenkoeken te nemen (ja duh!) en dan bij de “berry bar” alles erop te doen wat ik wilde. Deze bar is een soort van buffet met allemaal “berries” (aardbeien, bosbessen, blauwe bessen, bramen, slagroom, siroop, etc.) wat je dan gratis op je pannenkoek kunt nemen.

Eenmaal aangekomen bij deze brunch plek was ik dan ook erg hongerig, want ik had die hele ochtend nog niet gegeten! Gelukkig maakten de mimosa’s heel wat goed en toen ik mijn pannenkoeken had wist ik zeker dat het al het wachten waard was. Mmmmmm… wat was dit lekker!! Heerlijk gegeten! Na nog even wat gekletst te hebben, was het tijd om naar huis te gaan.

Het was rond een uurtje of één toen we thuis kwamen en het weer was verschrikkelijk. Die ochtend hadden Madison en de anderen mazzel met het weer, maar die middag zou het alleen maar regenen.. Madison en ik waren het er allebei over eens dat we het huis niet zouden verlaten! Het collegaatje van Madison had vrijdagavond ons al lekker gemaakt met een nieuwe drama serie waar ze verslaafd aan was en die ochtend was ze weer enthousiast aan het vertellen over de serie. We moésten dit gewoon kijken! Het heet Married at First Sight waarbij individuen zich opgeven voor een programma dat de perfecte partner voor hun zoekt op basis van testen (wat je aantrekkelijk en belangrijk vindt, karakteristieken, etc.). Er worden dan mensen aan elkaar gematched en dan gaan ze trouwen! Bij het altaar zien ze elkaar voor het eerst en daar moeten ze het mee doen. Volgens mij hadden we ook zoiets dergelijks in Nederland, maar Madison en ik waren enthousiast dus we gingen het kijken. En wat was het verslavend! Heerlijk! We hebben bijna alle afleveringen van het eerste seizorn gekeken terwijl we commentaar gaven op de stelletjes. Madison’s kat Lucie lag bij ons op de bank en we hebben een relaxte zondag gehad.

Om half 7 bestelde ik een Lyft om me naar het vliegveld te brengen (ruim op tijd dit keer haha). Ik nam afscheid van het mooie Seattle (een stad die zelfs in de regen nog mooi is) en van Madison en Lucie. De reis naar huis was gelukkig rustig en ging lekker snel en binnen no time lag ik weer in mijn eigen bed in Piedmont!

#ManuInSF
Madison toejuichen vanaf de zijlijn!
#ManuInSF
Mmmmm American Pancakes met een boel berries!
#ManuInSF
Met Lucie relaxen op de bank terwijl we Married at First Sight kijken! !

Ik kan zeker zeggen dat Seattle een prachtige stad is! Bruisend, vriendelijke mensen en ruim opgezet. Waar San Francisco mij soms wat benauwt, is Seattle heerlijk ruimtelijk en vrij. Zeker een stad om te bezoeken wanneer je in Amerika bent! Wie wil nou niet kunnen zeggen dat ze in the Grey’s Anatomy city hebben rondgelopen?! 😉

Wil je op de hoogte blijven van mijn avonturen? Volg me dan op Instagram of via mijn speciale hashtag #ManuInSF

Love,

Manuela

Germaine

Germaine

Ik houd van reizen, schrijven en fotograferen. II Digital Nomad II Virtual PR agent II Social Influencer II Specialized in influencer marketing II Loves to travel and meet new people ll For collaborations, send me an e-mail!

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedIn

2 Comments Leave a comment

  1. Carolien juni 4, 2016 Subscriber

    Hoi meissie, jij rolt ook van de ene belevenis in de andere???, en je hoofd zo koel te houden en dan toch nog op tijd zijn om te vliegen , super ??. Je hebt al zoooooo veel gezien, er blijft bijna niks meer over om straks, en dat is al heel snel, met Hedwich en Jelle te bekijken ?. Blijf schrijven, ben nu al benieuwd naar je volgende belevenissen.

    ???

  2. anke juni 9, 2016 Subscriber

    He stoere nicht van me! Wat een avonturen zeg. Jij laat je straks echt niet meer gek maken door wat dan ook. Geweldig dat je het zo naar je zin hebt. En ongelofelijk hoe jij je prachtige figuur weet te houden met al die Amerikaanse hoeveelheden vet, zoet en zout!
    Wat zul je zin hebben om met je ouders op pad te gaan. Ik wens jullie vast een hele fijne tijd met elkaar! Dikke zoen uit Nederland van je trotse tante.

Leave your comment