#ManuInSF: Vegas baby!

Tijd voor weer een nieuwe update! Dit keer over mijn weekend met Maud in Las Vegas! Wat vonden we ervan en wat hebben we allemaal gedaan? Lees gauw verder om daar achter te komen! 

Die donderdagnacht vertrokken Maud en ik al vroeg naar Las Vegas, namelijk om 5:30 uur. We hadden er dus maar een paar uurtjes slaap op zitten toen we met de Uber om 3:15 uur richting het vliegveld van San Francisco vertrokken. Onze chaffeur was schijnbaar ook erg moe (recht rijden blijft moeilijk), dus Maud en ik hielden hem scherp in de gaten de gehele rit. Twintig minuutjes laten kwamen we veilig aan op het vliegveld. We waren lekker op tijd, maar moesten wachten bij de douane want die was nog niet open. Heel bizar, we waren waarschijnlijk de eerste vlucht. Ik dacht altijd dat SFO (vliegveld van San Francisco) best groot was, maar dat valt vies tegen, het is ontzettend klein!

De vlucht was perfect. Het is maar 1,5 uur vliegen naar Las Vegas dus we hebben beide lekker de ogen dichtgedaan in het vliegtuig. Ik zat bij het raam en Maud in het midden, wat prima was, maar helaas kwam er een nogal wat brede man naast Maud zitten… Hierdoor had Maud de helft van haar stoel nog over dus dat was wel wat vervelend. Na een korte vlucht keken we verwonderd naar buiten hoe daar opeens de stad Vegas opdook in de woestijn. Heel bizar. Wat ook bizar is, is dat het vliegveld van Las Vegas echt vlakbij het centrum van Vegas zit. Zo ben je met de taxi in tien minuutjes op de Strip (het centrum) van Vegas. Maud en ik namen een Uber naar ons hotel en om 19:30 uur stonden we bij het hotel. De incheck tijd was pas om 15 uur en dat werd ons even goed duidelijk gemaakt. Wat een onvriendelijk personeel zeg!!! Gelukkig konden we wel onze bagage kwijt in hun bagageruim, waardoor we lekker zonder bagage op stap konden.

We vlogen een lange tijd over dit woestijnachtige gebied.
We vlogen een lange tijd over dit woestijnachtige gebied.
Oh hey, daar is Las Vegas en the Strip opeens!
Oh hey, daar waren Las Vegas en the Strip opeens! Die gitaar is bijvoorbeeld van het Hardrock Hotel!

Maud en ik konden beiden eigenlijk niet geloven dat we in Vegas waren! Het was al lekker warm in Vegas, dus in het zonnetje liepen we richting de Strip. Het was echt super gek om in Vegas te zijn, al die hoge gebouwen en grote hotels. Het was 8 uur ’s ochtends dus er was nog vrij weinig te doen in Vegas. De meeste mensen liggen nog in hun nest en Vegas wordt pas echt leuk in de avond. Op het vliegveld in San Francisco hadden Maud en ik allebei wel een klein ontbijt gehad, maar we hadden weer trek dus besloten om lekker ergens uitgebreid te ontbijten. We gingen ergens buiten zitten met uitzicht op het Bellagio hotel (ja die met de fonteinen) terwijl we genoten van een uitgebreid ontbijt. Ik zag chocolade pannenkoeken met banaan op het menu, dus jullie begrijpen allemaal wel dat ik natuurlijk daarvoor ben gegaan! Maud en ik hebben gekletst en waren beiden nog verwonderd dat we nu toch echt in Vegas waren! Doordat Maud en ik beide erg druk waren de afgelopen weken, hadden we nog niet echt opgezocht wat je nu echt in Vegas kunt doen. Samen hebben we tijdens het ontbijt daarom maar wat informatie opgezocht online. Het kwam er eigenlijk minder of meer op neer dat alle hotel lobby’s leuk zijn om te zien en dat er verder niet heel veel te zien is. Er is nog wel een “oud” centrum van Vegas, maar daar zijn we uiteindelijk niet naartoe geweest.

Chocoladepannenkoeken mmmmm! Ze waren net zo lekker als ze eruit zien.
Chocoladepannenkoeken mmmmm! Ze waren net zo lekker als ze eruit zien.

Na ons ontbijt zaten Maud en ik allebei propvol. We hadden allebei heerlijk ontbeten, maar net wat te veel, dus we waren allebei behoorlijk misselijk… We hebben het toen maar rustig aangedaan en zijn toen eerst naar het Bellagio hotel gelopen om daar de lobby te bekijken. Eerst vonden we het nogal raar om een hotel in te gaan om alleen maar rond te kijken, maar iedereen doet het hier dus hier waren we snel aan gewend. De lobby was prachtig! De binnentuin was prachtig en ik was betoverd door de vele mooie bloemen die er te zien waren. Ook hebben we natuurlijk het casino bekeken. Ik moet zeggen dat ik het tof vond om te zien, maar verder doet het casino mij niet al te veel. In het casino waren wel veel mensen te vinden die al aan de drank zaten ook al was het pas 9 uur ’s ochtends… Na Bellagio te hebben bekeken zijn we naar het casino onder de Eiffeltoren geweest en dit was prachtig. Ik waande me echt even in Parijs en ze hadden het echt mooi nagemaakt. Je kon ook de Eiffeltoren op, maar daar moest je natuurlijk onwijs veel geld voor betalen! Dat hebben we dus niet gedaan. Bovendien was het tien uur geweest en konden we de winkels in, in het winkelcentrum naast dat casino. Maud en ik hebben hier heerlijk door het winkelcentrum geslenterd en hebben inkopen gedaan bij onder andere Sephora en Victoria Secret! 🙂 Na wat gewinkeld te hebben, hadden we rond een uur of 1 een behoorlijke dip.. We waren beide erg moe, dus we hebben toen maar even iets met suiker gehaald bij de Starbucks. Het was grappig, want in alle hotels, casino’s en winkelcentra hadden Maud en ik het echt continu koud! Buiten was het warmer dan 30 graden, maar binnen zetten ze de airco echt maximaal aan. Ik heb echt een hekel aan airco, want bij mij zorgt het altijd voor een stijve nek en ik word er erg verkouden van. Na een weekend continu in airco te hebben gezeten had ik erna dan ook behoorlijk nekpijn helaas.. Na het winkelen hebben Maud en ik nog even wat buiten gelopen, maar we wilden eigenlijk wel graag naar het hotel om uit te rusten..

Bij het hotel aangekomen om 15:00 uur was onze kamer nog niet klaar.. Dit was erg frustrerend aangezien we zo moe waren en alle anderen wel een sleutel kregen. Na 40 minuten (en wat geklaag van onze kant) konden we dan eindelijk de kamer in. Deze was prima! Maud en ik hebben toen snel onze bikini aangedaan en we hebben toen heerlijk aan het zwembad gelegen, om daar een beetje te dutten en wat zon te vangen.

De prachtige binnentuin in het Ceasar hotel.
De prachtige binnentuin in het Bellagio hotel.
En we hebben natuurlijk super veel casino's gezien..
En we hebben natuurlijk super veel casino’s gezien..

Na lekker even gerelaxt te hebben, was het tijd om ons op te maken voor die avond! Maud en ik hadden kaartjes voor Calvin Harris in Omnia, een bekende nachtclub in Las Vegas naast het Ceasar hotel. Samen hebben we lekker getut en waren we klaar om te gaan! Bij de clubs in Vegas is er een dress code, namelijk dat je niet casual mag. Je mag dus geen gescheurde broeken, shortjes of sneakers dragen. Dit vond ik wel leuk voor een keer, want iedereen gaat dus helemaal uit de kast! Maud ging voor een mooie leren rok met een chiq topje en ik ging voor een LBD (little black dress). Het was later ook leuk om te zien dat de mannen er ook netter uit zagen. Nadat we klaar waren, zijn we eerst de Strip afgelopen om een leuk restaurantje te zoeken. We waren nogal overdresst op straat, aangezien iedereen nog in zomerse kleding liep. Ook waaide het heel hard waardoor ik continu mijn jurkje vast moest houden, want voordat ik het wist zou ik zo in mijn blote gat kunnen staan haha. De Strip zit echt vol met fast food restaurants en het is lastig om een goed restaurant te vinden. Uiteindelijk (na ongeveer 4 km gelopen te hebben op hoge hakken) vonden we eindelijk een leuk Italiaans restaurantje waar we beide een heerlijke pizza hebben gegeten. Aangezien ik toen al zere voeten had, heb ik maar een glas rode wijn achterover gegooid die hopelijk een beetje tegen de pijn zou helpen haha. Na het eten zijn we nog wat hotels ingeweest, omdat die ’s avonds nu eenmaal leuker zijn dan overdag. Ik had ondertussen al behoorlijk zere voeten gekregen dus ik was blij toen we eindelijk in de rij bij Omnia stonden. We waren best op tijd, maar het was al aardig druk. Toen we eenmaal binnen waren, hebben we door flink wat gangen gelopen (jemig wat was het groot, net een doolhof) en belandden we uiteindelijk op het dakterras van de nachtclub. Wat was dit ontzettend gaaf! Het was super vet om op het dakterras te staan terwijl je alle lichtjes ziet van de Strip. Zo zagen we de Eiffeltoren en andere bekende punten. We namen natuurlijk eerst een drankje. Maud en ik zijn beide meer wijn types, maar goed op zulke feesten drink je natuurlijk cocktails.. Ik ben niet zo bekend in de coktail wereld en Maud ook niet echt, dus we gingen voor twee Cosmopolitans! A la Sex and the City haha. GOD! We kregen een hartverzakking toen we de rekening zagen!! 50 dollar?! Voor 2 cocktails?! Oh my….. dat mogen ***** lekkere cocktails zijn dan, haha! Gelukkig konden Maud en ik er wel om lachen en maakten we er grapjes over. Zo was het heel druk op het dakterras en werd je af en toe aangestoten. Maud grapte dat we maar heel goed op de drankjes moesten letten, want als we ook maar iets zouden morsen dan “ging daar 5 dollar over de rand heen” Haha! We hebben na die Cosmopolitan dan ook maar niks meer gedronken, aangezien we natuurlijk nog steeds studenten zijn.

Na een tijdje op het dakterras te zijn geweest, gingen we naar de grote zaal waar de DJ booth stond. Natuurlijk wilden we zo dichtbij mogelijk staan dus na veel geduld en steeds even wat opschuiven stonden we rond een uur of 11 vlak voor de DJ booth. Yay! De perfecte plek en de DJ die draaide was al lekker bezig. Het was al behoorlijk druk, dus Maud en ik konden niet echt naast elkaar dansen, maar dat is meestal zo met zulke feesten. We wisten niet precies hoe laat Calvin Harris zou komen, maar we hadden het naar onze zin. Ik begon te merken dat mijn voeten steeds meer pijn begonnen te doen en het begon ook steeds drukker te worden. Op een gegeven moment stonden we dan ook “vast” in de menigte en kon ik me nauwelijks meer bewegen. Het was ondertussen al een uurtje of half 1 en ik begon het steeds warmer te krijgen. Ik wilde natuurlijk dolgraag Calvin Harris zien, maar het duurde zo lang! Ik bouwde naar een moment op dat maar steeds niet kwam (Calvin Harris die zou draaien) en ik merkte dat ik echt uit die menigte moest. Ik liet Maud achter en terwijl ik de grote zaal uit wilde lopen werd het continu zwart voor mijn ogen. Ik kon nog wel lopen, maar ik zag niets meer. Het was een hele nare ervaring, dus ik wil er niet al te ver op ingaan, maar Maud en ik zijn vroegtijdig naar het hotel terug gegaan. Hoogstwaarschijnlijk had ik uitdrogingsverschijnselen, aangezien ik die dag niet genoeg gedronken had. Heel vervelend aangezien Maud misschien 5 minuten Calvin Harris heeft mogen zien draaien en ik helemaal niet… Je kunt je dan misschien ook wel voorstellen dat ik me er behoorlijk schuldig onder voelde. Gelukkig was Maud heel lief voor me. Op dat soort momenten realiseer je pas hoe goede vriendinnen je echt bent! <3

Maud en ik in een fancy outfit om naar Calvin Harris te gaan!
Maud en ik in een fancy outfit om naar Calvin Harris te gaan!
Mijn lieve vriendinnetje Maud en ik!
Mijn lieve vriendinnetje Maud en ik!
Het uitzicht vanaf het dakterras van Omnia.
Het uitzicht vanaf het dakterras van Omnia.

Die nacht hadden we beiden erg goed geslapen en stonden we om 6:45 uur weer naast ons bed. Die dag zouden we namelijk een bus tour doen naar de Grand Canyon! Yay! We konden helaas nog niet bij het hotel terecht voor het ontbijt (het was nog te vroeg) dus terwijl we naar het hotel liepen waar we met de bus werden opgepikt, heb ik snel nog wat bij de Starbucks gehaald voor Maud en mijzelf. Om 7:30 uur kwam de bus en gingen we richting the Grand Canyon! Het was een comfortabele en luxe bus en we mochten zoveel water pakken als we wilden, dus ik sprak gelijk maar met mezelf af dat ik nu wel genoeg water zou drinken! Na 45 minuten rijden stopten we bij the Hoover Dam. De Amerikanen zijn helemaal trots op the Hoover Dam omdat het veel geschiedenis waarborgt. Maud en ik waren eerlijk gezegd niet echt onder de indruk, maar goed been there, done that. Na een korte stop gingen we op pad naar hetgeen waar we voor kwamen, the Grand Canyon! Het was nog ongeveer 2 a 2,5 uur rijden, maar dat ging zo voorbij want Maud en ik hebben alleen maar liggen tukken in de bus. De chauffeur had nog wel wat te vertellen onderweg en de natuur was echt prachtig, maar Maud en ik waren beiden zo moe dat we onze ogen niet open konden houden! We waren voor ons gevoel dan ook zo op plaats van bestemming aangekomen. We waren er ongeveer rond 11/12 uur en hadden iets van 3,5 uur om rond te lopen. We hadden de tour naar de West Rim van the Grand Canyon. Vanaf de parkeerplaats gingen er bussen naar the Grand Canyon, je kan er namelijk niet met je eigen vervoer komen. De eerste stop met de bus was een ranch. Dit was behoorlijk toeristisch, want ze hadden een cowboy dorpje nagemaakt. Er waren dus cowboys die aan het schieten waren, je kon op een mechanische stier rijden, je kon lassowerpen en nog meer van dit soort onzin. Wij kwamen hier om te lunchen, want de tour was inclusief lunch. Hier moet je natuurlijk niet al te veel van verwachten, want het bleek niet echt bijzonder te zijn. Oh well.. met een gevulde maag gingen we door naar de tweede stop. Nu waren we echt in the Grand Canyon! Maud en ik wisten niet wat we zagen, we waren allebei sprakeloos van de schoonheid van the Grand Canyon. Het is precies zoals in de films maar dan nog mooier. Zo onbeschrijfelijk mooi, het lijkt net een schilderij! Vol verwondering hebben we eerst gestaard naar de rotsen en daarna hebben we flink wat foto’s gemaakt. Het was ook mogelijk om the Skywalk te doen, hierbij kun je lopen over een glasplaat die je 360 graden van de Grand Canyon laat zien. Dit was natuurlijk lekker duur en je moest lang in de rij staan, dus dit hebben Maud en ik natuurlijk niet gedaan. We zijn lekker in het zonnetje gaan zitten, terwijl we uitkeken op de Grand Canyon… Klinkt als een droom toch?! Zo voelde het ook..

The hooverdam!
The Hoover Dam!
Yaaay! Maud en ik @ the Grand Canyon!
Yaaay! Maud en ik @ the Grand Canyon!

Na hier even gezeten te hebben, besloten we de bus te pakken naar de derde en laatste stop. Dit was een ander deel van the Grand Canyon en hier kon je ook op wat rode stenen klimmen om foto’s te maken en verder uit te kijken over de canyon. Het was opmerkelijk hoeveel helikopters er over vlogen om toeristen door de Grand Canyon te vliegen. Maud en ik waren best moe van alle indrukken, dus we zochten een mooi afgelegen plekje waar we lekker rustig hebben gezeten. In stilte. Gewoon lekker niks en samen staren naar the Grand Canyon. Ik hou ervan als je ook gewoon stil kunt zijn met mensen, gewoon stil, en dat het dan niet ongemakkelijk is. Na nog wat rond te hebben gelopen moesten we weer naar de bus om naar de parkeerplaats te gaan…

De terugweg naar het hotel ging weer net zo snel, aangezien Maud en ik weer lekker wat geslapen hebben. Bij het hotel aangekomen waren we best wel hongerig, dus zijn we gauw een food court ingelopen waar ze ontzettend veel fastfood restaurants hebben. Hier hebben we bij een echte Amerikaanse diner een burger gegeten. Het plan was om die avond naar Martin Garrix te gaan, maar ik had mij vergist in AM/PM bij het boeken, waardoor het feestje niet die avond zou zijn (zoals we dachten) maar die middag… Jemig wat een pech! Het geluk was niet aan onze zijde dat weekend, want Calvin Harris ging al niet zoals gepland en nu dit! 🙁 We waren natuurlijk ontzettend teleurgesteld, maar we lieten ons niet op de kop zitten en zijn die avond lekker de Strip opgegaan. We zijn weer flink wat hotels ingeweest, we hebben fonteinen show van het Bellagio hotel en flink wat casino’s gezien. Uiteindelijk is het toch nog een leuke avond geworden, maar het blijft natuurlijk jammer dat we Martin Garrix niet hebben kunnen zien..

Genieten van het onbeschrijfelijk mooie uitzicht...
Genieten van het onbeschrijfelijk mooie uitzicht…
Adembenemend mooi...
Adembenemend mooi…

De volgende dag hebben we eerst wat uitgeslapen, want we vonden dat we nog niet genoeg hadden geslapen! 😉 Daarna hebben we snel ontbeten bij het hotel, maar dit was alles behalve bijzonder. Natuurlijk alleen maar vette zooi zoals worstjes en toast, dus Maud en ik waren niet al te blij met dit ontbijt.. Na ons te hebben opgefrist hebben we om 11 uur uitgecheckt en zijn we weer de Strip opgegaan. We hadden een paar hotels nog niet gezien, dus we hebben deze eerst nog bekeken. Je hebt in Vegas echt de meest bizarre hotels. Zo is er Little Italy, waarbij ze buiten het hotel en in het hotel Venetië hebben nagemaakt, met gondels en al. De gondeliers zingen zelfs, wat behoorlijk echoët in het hotel. Daarnaast hebben ze bij het Flamino hotel een ware binnentuin vol met flamingo’s. Maud en ik vonden deze gekte behoorlijk onzinnig, maar hé het is wel leuk om gezien te hebben. Na alle hotels wel redelijk gezien te hebben, zijn Maud en ik weer gaan winkelen. Want winkelen, dat kun je in Vegas goed! Bij de Forever 21 konden we allebei goed slagen en Maud heeft nog een mooie Rayban zonnebril gekocht.

Die avond zou ons vliegtuig om 22:00 uur weer vertrekken dus we hadden die dag flink wat tijd om nog de laatste dingen te bekijken en te doen. Rond een uur of 8 zijn we naar het vliegveld vertrokken. Ons vliegtuig was een half uur vertraagd dus we hadden genoeg tijd om even op het vliegveld te eten. Het bijzondere aan het vliegveld van Las Vegas is dat je zelfs hier casino’s en gokautomaten vindt. Het gekke is nog, dat er altijd wel iemand aan het gokken is. Nu was ik er op dat moment redelijk aan gewend, maar ik weet nog dat mijn eerste dag in Vegas ik er versteld van stond. De terugweg naar SFO ging redelijk snel, doordat Maud en ik flink aan het geinen en lachen waren. Ook in de Uber (het was inmiddels alweer 00:30 uur) waren we aan het auwehoeren en aan het meezingen met de radio, dus voor mijn gevoel waren we zo thuis. Na een dikke knuffel sliepen we weer apart van elkaar, want de volgende dag moest ik gewoon weer naar stage…

De fonteinen show bij Ceasars Palace!
De fonteinen show bij het Bellagio hotel!
Doeeeeeei Vegas! We will never forget you!
Doeeeeeei Vegas! We will never forget you!

Vegas was geweldig! Maud en ik hebben ons erg goed vermaakt, maar naar onze mening is San Francisco toch 10x leuker en mooier. Vegas is echt het Disneyland voor volwassenen, met bizarre hotels die bijvoorbeeld op kastelen lijken en de party scene is groot. De prijzen zijn bizar en het is echt het Ibiza van Amerika. Heel erg leuk om gezien te hebben, maar ik heb het daar dan ook wel weer gezien 😉

Die maandagavond moesten Maud en ik echt even bijkomen van het weekend, de stagedag was ook zwaar na zo’n leuk weekend. Die dinsdag ging Maud naar het nationaal park Yosemite, iets wat ik ook graag nog wil zien, dus ze ging vroeg weg en kwam laat thuis. Die woensdagavond zijn we samen weer SF ingegaan en heb ik haar mijn favoriete restaurant geïntroduceerd, Umami. Het was weer eens heerlijk! 🙂 Bij the Cheesecake factory hadden we weer twee stukken meegenomen (weer een stuk Red Velvet en we probeerden een Snickers variant), maar we gingen nog niet naar huis. Ik wilde Maud graag nog Twin Peaks laten zien, wat een spectaculair uitzicht geeft over SF. Het was donker, dus de stad was verlicht met duizenden lichtjes toen we boven op Twin Peaks stonden. Het was echt prachtig om te zien en ik was blij dat Maud dit nog heeft kunnen zien voor haar vertrek. Eenmaal thuis aangekomen hebben we weer cheesecake gegeten (de Snickers variant is geen aanrader trouwens) en zijn we weer op tijd naar bed gegaan.

Die vrijdagmiddag zou Maud weer naar Nederland vertrekken, dus we besloten op donderdagavond SF voor de laatste keer in te gaan om een drankje te doen. Het idee was om naar Monroe te gaan, een leuke club waar ik ooit met Theresa ben geweest. Hier was alleen niemand, dus zijn Maud en ik doorgelopen naar een leuke bar in dezelfde straat, the Naked Lunch. Later bleek dat in die straat alleen maar stipclubs zaten, dus vandaar de naam haha. Hier hebben we eerst cocktails genomen, maar die bleken geen succes dus gingen we over op wijn. Na een uurtje kwam Selby ons ook nog vergezellen.

We hebben trouwens nog iets hilarisch meegemaakt! Maud, Selby en ik waren gezellig wijn aan het drinken en waren luidskeels aan het kletsen in het Engels. Maud en ik merkten al gauw dat de twee jongens die voor ons aan het poolen waren, ook Nederlands waren. Dit vonden we allebei wel geinig, maar we zeiden niets. Maud ging later die avond een nieuwe fles wijn halen bij de bar en kwam daarna met tranen in haar ogen van het lachen terug. “JULLIE RADEN NOOIT WAT ER NET GEBEURDE” zei ze brullend van het lachen. Ze stond bij de bar om drinken te bestellen en de Nederlandse jongens stonden even verderop. Zegt de één tegen de ander: “Hé dat meisje heeft net zulke brede heupen als Iris” Dus Maud kijkt die jongens aan met een resting bitch face en die jongens kijken haar kant op zeggen: “Uh hi..?” En Maud blijft hun aankijken en zegt: “Hoi.” Stilte. “Jammer dat ik Nederlands ben he!”

De jongens wisten niet waar ze kijken moesten!! “Uh….” stamelden ze. “Fijne avond!” En ze liepen gauw weg. Oh heerlijk hoe Maud die jongens op hun nummer heeft gezet!! Heerlijk! Zo zie je maar weer dat je nooit alles schaamteloos kunt zeggen, zelfs niet als je in Amerika bent! Het was ook hilarisch dat die jongens nog een uur voor onze tafel hebben gepoolt terwijl wij hen een soort van aan het uitlachen waren. Later die avond gingen Maud en ik tegelijk naar de WC en toen we terug kwamen, waren de jongens opeens weg! Hadden ze aan Selby gevraagd of ze sorry wilde zeggen tegen Maud hahahaha. Echt geweldig hoe Maud die jongens heeft aangepaakt, you go girl!!! En Maud is trouwens prachtig, heeft een geweldig lichaam en prachtig haar waar veel meiden jaloers op zijn, dus de opmerking was niet eens terecht.

Na een ontzettend leuke avond zijn Maud en ik weer terug gegaan naar mijn gastgezin. We waren rond een uur of 2 thuis en ik sliep die nacht bij Maud in de kelder, om de afgelopen twee weken goed af te sluiten. Want wauw, wat zijn die twee weken omgevlogen! Wat hebben we het ontzettend leuk gehad en veel meegemaakt! Het was heerlijk om een goede vriendin hier te hebben om leuke dingen mee te doen, iemand die me door en door kent. En wat hebben we elkaar ook beter leren kennen door dit avontuur. Onze vriendschap heeft werkelijk een nieuwe dimensie gekregen en ik ben daar heel blij mee. Maud is echt een topmeid en ik ben zo blij dat ze zo’n goede vriendin van me is. Ik mis je Maud! <3

Die nacht hebben we dan ook nog lang nagekletst over de afgelopen weken. Die vrijdagochtend was het dan toch echt tijd om afscheid te nemen…. Na een lange knuffel en 10 x doei gezegd te hebben, ben ik naar mijn werk gelopen. Raar om haar zo achter te laten.. Nog raarder om die avond thuis te komen en een leeg huis aan te treffen..
Maar wat hebben we het leuk gehad. Dit vergeet ik nooit meer!!!

Wil je op de hoogte blijven van mijn avonturen? Volg me dan op Instagram of via mijn speciale hashtag #ManuInSF

Love,

Manuela

Germaine

Germaine

Ik houd van reizen, schrijven en fotograferen. II Digital Nomad II Virtual PR agent II Social Influencer II Specialized in influencer marketing II Loves to travel and meet new people ll For collaborations, send me an e-mail!

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedIn

1 Comment Leave a comment

  1. Carolien mei 12, 2016 Subscriber

    Hoi Manuela, alweer een heerlijk verhaal uit je pen gerold. Vegas is leuk hè, moet je echt een keer gezien hebben. Ook wij vonden de Grand Canyon adembenemend. En jij gaat ‘m twee keer zien??. Wat een gezelligheid als je hartsvriendin er is, en wat hebben jullie veel gedaan. Blijf genieten want het gaat nu wel heeeeeeeel snel.

    ???Carolien en Mike

Leave your comment