Mijn eetstoornis.

Herstellen van een eetstoornis is enorm, enorm moeilijk! Er gaan vaak maanden, dan wel geen jaren overheen. Wist je dat mensen gemiddeld 7 jaar bezig zijn met de hele eetstoornis?  Ik ben zelf inmiddels ook al 3- 3,5 jaar bezig. Soms heb ik het gevoel al een heel eind te zijn in mijn herstel, soms ook totaal niet. In deze 3- 3,5 jaar heb ik betere periodes gekend, maar ook hele slechte. Zo ben ik vaak genoeg dichtbij ‘minimaal’ gezond gewicht geweest, zo vaak ben ik ook ernstig ondervoed geweest. Een BMI onder 14 is mij niet bespaard gebleven… en de consequenties daarvan ook niet. Op het moment bungel ik net onder minimaal gezond gewicht.

Het gewicht van iemand met een eetstoornis wil nog niks zeggen over de ernst van de stoornis. De meeste mensen met een eetstoornis hebben vaak juist een gezond gewicht! (Dat zou je niet denken he?!) De onzichtbare eetstoornis….. Deze mensen vechten iedere dag tegen dezelfde gedachten als mensen met ondergewicht, alleen doen zij dat onopgemerkt.

wpid-img_20150902_001612
1e week in herstel -02-2015

Wat mensen vaak denken is dat een eetstoornis alleen over wel of niet eten gaat. Eetstoornissen zouden een ziekte van hedendaagse cultuur zijn, de druk om in het plaatje te passen, een tienerziekte, media invloed etc…… NOT! …. Eetstoornissen zijn van alle tijden (Google maar eens). Nee ,het is geen tienerziekte (hellooo ik ben 23!) en denk maar niet dat ik die graatmagere modellen op de catwalk en op de modebladen mooi vind…na…ah!

Een eetstoornis gaat over angst, eenzaamheid, een vertekend zelfbeeld, de overtuiging dat je niet goed genoeg bent, dat je niks waard bent, zelfhaat, onverwerkte verledens, trauma’s en nog veel meer! Totaal niet over eten dus. Eten is slechts een uitingsvorm van het gevecht dat iemand in zijn/haar hoofd voert. Het focussen op eten kan ook als afleiding dienen, afleiding van alle moeilijke, nare, emoties en gedachten, die niet gevoeld willen en mogen worden.

wpid-img_20150626_132338

Tot voor kort drong dit nooit zo door bij me, ik dacht altijd een oppervlakkige eetstoornis te hebben. “Bij mij zit er niks achter, ik wil alleen niet meer dik worden”.  Boy….was I wrong! Ondertussen ben ik me er wel degelijk van bewust dat mijn ‘oppervlakkige’ eetstoornis, niet zo oppervlakkig is als ik dacht. Ik ben er ondertussen achter dat mijn eetstoornis o.a. staat voor controle, eenzaamheid, angst en een enorm negatief zelfbeeld, een schild, ”mijn veiligheid” (deze elementen zal ik later toelichten). Na 3,5 jaar worden de patronen eindelijk beter zichtbaar, de gebieden waar mijn problemen liggen worden in kaart gebracht en eindelijk kan ik met deze gebieden aan de slag. Ook daar komt weer een nieuw stuk angst bij kijken. Durf ik dit wel? Gaat het dit keer wel goed? Wie ben ik zonder eetstoornis? Word ik zo wel gelukkig? Wie geeft mij de garantie dat het goed komt?  Gosh……. Bij de gedachten aan deze vragen word ik serieus al angstig!

Maar wat is enger? Een leven lang met ongeluk en de “schijn veiligheid’ van de eetstoornis of een leven met onzekere elementen die misschien wel eens heel mooi, leuk en goed kunnen uitpakken? Ik wil later niet op mijn leven terugkijken en denken ‘wat ben ik blij dat ik dat ijsje toen niet gegeten heb’.

image
( 10-12-15)

Een eetstoornis is een cirkel, een cirkel die je ergens moet gaan doorknippen, maar waar? Maakt niet uit! Als je maar knipt. Op het moment sta ik ook op het punt om verandering in mijn patronen te brengen. Ik vind het dood en dood eng! Daardoor heb ik ook een kleine terugval gehad, maar ik ben vast besloten om er weer voor te gaan! Herstel van een eetstoornis gaat met vallen en opstaan. Er zullen momenten zijn dat het niet gaat en dat je weet dat je zult struikelen. Maar weet dat je daarna weer op kunt staan!

Ik weet dat ik nog niet ben waar ik wil zijn, maar ik weet dat als ik dit kan overwinnen, ik de wereld aan kan!

Liefs Nienke.


Wil je Nienke volgen tijdens haar gevecht? Neem dan een kijkje op haar blog!

Inmiddels zijn we een tijdje verder, gaat het vrij goed met Nienke en is ze bezig met een hele mooie carrière als tatoeëerder. Binnenkort meer hierover!

 

Germaine

Germaine

Ik houd van reizen, schrijven en fotograferen. II Digital Nomad II Virtual PR agent II Social Influencer II Specialized in influencer marketing II Loves to travel and meet new people ll For collaborations, send me an e-mail!

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedIn

2 Comments Leave a comment

  1. Maria december 20, 2015 Subscriber

    Wat supergoed van je dat je dit gepubliceerd hebt, mooi verhaal en ik hoop dat het je lukt om vol te houden!
    ❤️❤️❤️

  2. Manon december 20, 2015 Subscriber

    Wat dapper dat je hier over schrijft! Ik geloof wel dat eetstoornissen er vroeger ook waren, maar momenteel worden ze vaker gediagnosticeerd en ontstaan zo ook heus wel vaker. Eetstoornissen hebben te maken met je zelfbeeld. De prestatiegerichte maatschappij maakt wel dat mensen een manier van denken krijgen waarin zelfkritisch erg hoog staat. Ook is het soms in deze maatschappij juist belangrijk wat andere vinden. Dus dat het tegenwoordig vaker voorkomt en het daardoor als een nieuwetijds iets wordt gezien snap ik.

    Los van dat alles; het lijkt me onwijs moeilijk om je eet- & denkpatroon aan te passen. Dat zijn dingen die je sowieso niet ‘eventjes’ doet. Ik ken een aantal mensen met een eetstoornis en het is echt een kwestie van vallen en opstaan, zoals je beschrijft. Maar onthoud; geef nooit op! Opgeven aan een eetstoornis kan zulke erge gevolgen hebben. Die gun ik je echt niet! Ik wens jou heel veel sterkte met je herstel! En besef dat je al een heel belangrijk proces hebt doorlopen: erkennen dat je een eetstoornis hebt en er verandering in willen brengen.

Leave your comment