SONJA BLOGT: DIK TEVREDEN, MIJN EERSTE WEEGMOMENT

Mei 2015

Ik houd niet van bijeenkomsten. Ik word er altijd een beetje nerveus van. Al die mensen… De operatie is precies twee weken geleden en deze bijeenkomst is verplicht, dus ik stap schoorvoetend de collegeruimte in het Slotervaart ziekenhuis binnen. Er zijn ongeveer 20 andere mensen met een kiwi-sized maagje aanwezig. Gelukkig zie ik snel mijn ex-kamergenootjes Machteld en Frits. Zij zijn op dezelfde dag als ik geopereerd. Wow, wat zien ze er goed uit! We luisteren aandachtig naar de tips van de dietiste, maar ik merk dat mijn gedachten steeds blijven afdwalen. Ik kan maar aan 1 ding denken… Een cracker met kaas… Sinds vorige week begin ik bij het idee van een cracotte met kaas al te kwijlen. Ik heb mijn best gedaan om me aan de regels te houden, maar 2 weken alleen vloeibaar eten is echt heel moeilijk. Ik zag vorige week een foto van Frits voorbij komen op Facebook. Hij had spaghetti bolognese gemaakt en dit vervolgens in de blender tot een papje gemaald. Ieuw, ik kreeg er een koude rilling van. Maar iedere dag soep eten gaat ook vervelen. Ik was zo blij dat ik eindelijk weer vast voedsel mocht gaan eten! Gewoon iets om op te kauwen!

Ik probeer me weer te concentreren op de presentatie van de dietiste en voor ik het weet is de bijeenkomst voorbij. Ik moet 3 uur wachten voordat ik naar de controle afspraak met de chirurgie assistente moet dus ik besluit samen met Pyke naar het winkelcentrum te rijden. Ik kan mezelf nog net beheersen om niet te rennen naar de crackers. Wat een keuze opeens. Ik lees alle verpakkingen en kom tot de conclusie dat ik het beste kan kiezen voor de Lichtgewicht crackers van Wasa. Dit zijn crackers zonder suiker. Check! En nu iets voor erop. Kaas! Het is de bedoeling dat ik veel eiwitten eet en ik vind kaas ook nog eens erg lekker. Ik kies voor een pittige 30+ kaas en tevreden loop ik naar de kassa. Terug in het ziekenhuis neem ik plaats in het restaurant. Terwijl Pyke een koffie bestelt beleg ik mijn cracker. Ik probeer bewust mindful te eten. Iedere hap te proeven en rustig te eten. Ik begin met een heel klein hapje en voor mijn gevoel heb ik wel tien minuten gekauwd voordat ik het hapje doorslik.

Ik merk dat ik het toch best wel spannend vind. Wat als het pijn gaat doen? Onze dietiste heeft ons gewaarschuwd. Het kan zijn dat ons nieuwe kiwi-maagje sommige dingen niet meer kan verdragen. Sommige mensen kunnen geen rijst of brood meer eten. En dan is er ook nog het gevaar voor dumping-klachten. Als ik opeens te veel suiker of te veel vet zou eten dan kan mijn lichaam, door de nieuwe situatie in mijn buik, dit allemaal niet verwerken en dan word je ziek. Hartkloppingen, zweten, misselijkheid… ik ben best wel angstig voor het dumping verhaal.

En dan moet je ook nog eens rekening houden met het feit dat je tijdens het eten absoluut niet mag drinken. Je eten gaat dan te snel je darmen in, onvoldoende verwerkt. Dan krijg je soortgelijke klachten. Het is dus een kwestie van voorzichtig aan alle voedingsmiddelen proberen. Mezelf aanleren om altijd 30 minuten te wachten met drinken na mijn maaltijd. De cracker met kaas smaakt werkelijk heerlijk! Zo krokant en zo lekker zout! Hmmm… Gelukkig houd ik alles binnen en heb ik nergens last van. Die avond besluit ik toch maar een biologisch soepje te nemen, ik moet het vaste eten immers opbouwen. Inmiddels is het tijd voor mijn controle afspraak. Mijn wondjes zijn perfect genezen, ik mag weer rustig aan gaan sporten en gaan werken.

Dan is het tijd voor de weegschaal… 96,2 kg! Dat betekent dat ik al 10 kg kwijt ben! Ik stap het ziekenhuis uit met een grote glimlach op mijn gezicht. The best is yet to come…

Liefs Sonja

Germaine

Germaine

Ik houd van reizen, schrijven en fotograferen. II Digital Nomad II Virtual PR agent II Social Influencer II Specialized in influencer marketing II Loves to travel and meet new people ll For collaborations, send me an e-mail!

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedIn

5 Comments Leave a comment

  1. Sun mei 26, 2015 Subscriber

    Hoi Sonja, ben benieuwd naar de foto’s 🙂 Ik heb inmiddels groen licht gekregen van de huisarts en verzekering, dus ik ben mij aan het oriënteren ….. Volg je blog ook met grote interesse! Succes en groetjes!

  2. Vicky mei 29, 2015 Subscriber

    Hoi Sonja, wat positief en fijn om jou blog te lezen. Ik heb vanmorgen mijn brief ontvangen en ben ook door de screening heen. September/oktober ga ik de OK in. Hopelijk brengt dat een einde aan jaren van gestress rondom mijn gewicht. Want het bepaald toch ook al wil je het niet, je leven. Ik heb altijd mijn zelfvertrouwen kunnen houden door te denken ik heb een leuke kop dan maar op een zwaarder lijf. Maar ik kan niet wachten om mijn lijf een stuk slanker te maken. Nogmaals dank voor je blog want dat geeft echt positieve steun en moed voor de operatie en het traject erna. Succes en hou vol!!!!

  3. Sonja Silva juni 1, 2015 Subscriber

    Lieve meiden, bedankt voor jullie reactie! Bereid je goed voor straks. Het is werkelijk een feest om zo af te vallen maar het blijft een strijd en een lange weg waar je veel wilskracht en doorzettingsvermogen voor moet hebben! Maar het is te doen! Blijf me volgen, deze week een nieuwe blog! Succes allebei!!! ?

  4. pinnie juni 8, 2015 Subscriber

    Ben het aan het lezen, en ben er nog niet uit, ik heb liplymfoedeem, en vraag mij af of het dan wel verstandig is een maagverkleining, mijn benen en armen blijven dan dik!! Maar ik wens je veel succes en volg je op de voet

  5. Kees juli 18, 2015 Subscriber

    Jeetje wat goed. 10 kilo al kwijt. Dat is al een hele stap!

Leave your comment